SoN-ice's profile=ชีวิตไม่มีคำว่า "พัก"=PhotosBlogListsMore Tools Help

Blog


    November 02

    ทริปสีน้ำ-เขาแหลม

    กิ๊บกิ้ว!!
     
    ค่ายสีน้ำปีนี้มีเรื่อยให้กรี๊ดตั้งแต่ตอนไป 555+ อ๊อฟนายเยี่ยมมาก ที่พาพี่บู้มาให้กรี๊ด Thanksๆ อิอิ
     
    วันแรกออกเดินทางตอนเที่ยงคืนกว่า ก็ไม่มีรายมากมาย ไปถึงก็ไปวาดๆ ชิวๆ สไตล์ทริปสีน้ำ
    สถานที่สวยดีอ่ะ เราชอบมากๆ มีผีเสื้อเยอะๆ ประหนึ่งอยู่ในCG เลย ได้เล่นน้ำไปนิดหน่อยเองเสียได้อยู่
    กิจกรรมหลัก คราวนี้ แน่นอน 555+ เล่นไพ่ ไปครั้งนี้ชอบอ่ะ ไพ่สร้างบ้านหนุกดี อยากเล่น (เด๋วไว้ไปเล่นไพ่ตอนที่ เสม็ดอิอิ)
     
    วันที่ 2 ไปล่าหมูป่า 555+ มะช่ายแหละ เดินป่า ตามล่าหาน้ำตก 6 ชั้น อยากบอกว่า
     "เหนื่อยมากๆ" โคตรไกล อ่ะ แต่ดีได้ออกกำลัง หนุกหนาน ไปอีกแบบ เจอถากด้วยอะ _*_"
    กลับมาเหน็ดเหนื่อยแสนสาหัส555+
     
    วันที่สาม ไปหาสมบัติ ที่เขื่อนเขาแหลม ไปวาดรูป&Drinks มันส์มากมาย
    เกมส์โดเรมอนที่เคยเล่นกะไอ้เบลล์ที่นี้ก็เล่น 555+ ไม่ค่อยโดนกินเท่าไร ดีแหละไม่เมา
    ร้องเพลง แหกปากไปเรื่อยเปื่อย กะพี่จิ๊บสงสารเต้นท์ข้างๆมากมาย
     
    เล่าแบบย่อ แล้วกาน ช่วงนี้ไม่ค่อนอยากเขียนอารายเปงเรื่องเปงราว เขามาอ่านก็ทำจายกานหน่อยน๊า
     
    Ps. ขอบคุณบูม เน่ คม มากๆ ที่จัดค่ายนี้ขึ้นมา ไม่มีพวกแกเราคงไม่ได้มาทริปนี้แน่ๆ Wink
    Picture 068
     
    October 23

    ค่ายสุรินทร์

    ฮัลโหลเพื่อนๆ
     
    ดังที่รู้กานอ่ะนะว่าเราไปค่ายสุรินทร์ของบิ๊กมา ก็ไม่มีอารายอยากบอกว่า "สนุกมากมาย" (สนุกจน 555+)
    ก็ต้องขอขอบคุณบิ๊ก และเพื่อนๆที่ค่ายทุกคนนะ ที่ทำให้เราไม่รู้สึกเปลี่ยวเลย รวมถึงน้องๆ ค่ายด้วยน๊า น่ารักทุกคน
     
    ไม่มีรายแหละ แหะๆ
     
    Ps. สานฝันให้เป็นจิงน๊า~~=^.^=
    August 20

    อัพซะหน่อย

    สุดสัปดาห์นี้ทำให้เรารูปสึกว่า " การนอนอยู่บ้านมันเป็นอย่างงี้นี้เอง"
     
    ไม่น่าเชื่อเลยจริงๆ ว่าเราจะลืมการพักผ่อนไปได้ เห้อ มันช่ายสบายเสียจริง เหตุอันที่ทำให้ไม่ได้อยู่บ้านนั้นเป็นเพราะเราเองแหละเหอะๆ ไม่น่าเชื่อจริงๆ ว่าคนขี้เกียจอย่างเราจะลืมการทำตัวขี้เกียจอยู่บ้านได เริ่มรุ้สึกว่าตัวเองติดนิสัยเสียแล้ว ที่มีเวลาว่างที่ไรต้องหาอะไรใส่เข้าไปในตารางโดยที่ลืมไปเลย ว่าไม่ได้อยู่บ้านเลยนะเนี๊ย (นี้ก็เห็นว่างปุ๊บ ไปเรียนขับรถ และยังไม่วายไหนจะต้องเรียนAUA อีกคอร์ส แม่งเมื่อไรจะจบสักที แล้วก็จะเรียนภาษาที่สาม ไปทริปสีน้ำ ไปค่ายอาสาของไอ้ติ๊กที่ภูเก็ต ไปเที่ยวกะเพื่อนๆทั้งหลายแล่ เอาอีกแล้วกรูแล้วจะว่างไม๊เนี๊ย)
     
    อ่าเรื่องนี้นั้นต่อยอดมาจาก หลังจากกลับจากเวิร์ค เพราะพอกลับมากได้ งานแรกก็เอาเริ่ม ครับพี่น้อง Concert 2 วันติด ไปทำงานที่คอนเสิร์ตอัลเทอร์เนทีฟไทย อย่างที่รู้ๆกาน หลังจากนั้นก็ก็ทราบข่าวว่าตนได้เป็นตัวสำรองทำงาน UNIVERSIADE ที่มธ. ประจำสนามแข่งเทควันโด หลังจากเพิ่งสอบเสร็จมาหมาดๆ อันนี้มันส์มาก เพราะไม่ได้ทำอารายเลยเอาจิงๆ ตำแหน่งนั้นคือ "ดูแลสนามแข่งขัน" ฝ่ายระบบสาธารณูปโภค 555+ สิ่งที่ทำที่แน่เนี๊ยถ้าตั้งใจจิงสามารถดูแข่งได้ทุกคู่ไม่ขาดเลยนะ(ตรงมะ ดู แล สนามแข่ง) แต่ประสบการณ์ที่ได้ยังเต็มอิ่มคือการ แซบ!!นักกีฬาโดยเฉพาะเกาหลี ไม่ไหวแหละติดโรคบ้าเกาหลีมาได้ไงเนี๊ยเรา 555+ ป้าบป้าบ ป้าบป้าบ ป้าบป้าบ ป้าบ!"เท~~ฮันนิง กุ!" อิอิ งานนี้ไปกินอยู่ทีมธ.รังสิตมา 6 วัน 5 คืน มันส์มาก ได้เพื่อนมาอีกกลุ่มแว้ว งานนี้ประทับใจพิธีเปิดมาก โดยเฉพาะการแสดง "Soul of Nation" อยากบอกว่าติสส์มากๆเลย ชอบสุดๆ แบบว่ารับความรู้สึกได้เลยอ่ะนะจุดนั้น คิดได้ไงประทับใจจริงๆ
     
    กลับมาจากโลกแห่งกีฬาได้ก็ต้องมาทำงานมากมายๆ ทุกวิชาเลย นึกแล้วเหนื่อยๆ ว่าแล้วก็ไปทำงานดีกว่าHot
     
    Ps. - ถึงโรตี/บุหรี แกเราอัพเพราะแกเลยนะเห็น เม้นท์แล้วไม่ยอมๆ
         - เน้นอีกครั้งว่าการแสดง "Soul of Nation" สุดยอดมากๆ
         - ออม แก้ว เพื่อนที่ดีและ น้ำ พงศ์ นุ พี่ออม กล วัต เบิร์ด กุ๊ก ฯลฯ ที่ได้จากการทำงานกีฬาม.โลก
         - ตอนนี้เรียนขับรถอยู่ แม่งกรูทำเครื่องดับติดสติโรงเรียนเค้าแล้วมั๊งเนี๊ย
         - เดือนหน้าเตรียมไว้เลย meeting staff งานอัลเทอร์ฯ เจอกานนะบุ๋มบิ๋ม
         - อยากนอนอยู่บ้านต่ออีกหนึ่งอาทิตย์จังเลยเรา
         - แพรวแล้วเรากะแกก็ยังไม่ได้เจอกานเลย ของขวัญจะเน่าคาบ้านเราแล้วอ่ะ (ของมิ้นด้วย) 555+
         - สุดท้ายแหละจิง เราอยากดูหนังเรื่อง 1408 จังเลย (I know who killed me กับ The Invasion ด้วยอ่ะ) ครายอยากดูไปดูกาน ไม่งั้นไปดูคนเดียวอีกดีก่า มันส์ไปอีกแบบ 555+
    August 01

    ว่างซะที

    555+
    หายไปนาน เหมือนตายแล้วเกิดใหม่เลยเนอะๆๆ
    3 เดือนที่USAมีเรื่องเล่าสนุกสนานมากมาย แต่ถ้าล่าในนี้ทั้งก็คงไม่มีคนอ่าน (เพราะเยอะเกิน)
    สิ่งที่ได้รับนอกจากเงิน 555+ ที่เหลือกลับมาเพียงครึ่ง ประสบการณ์การทำงาน การใช้ชีวิต
    การปรับตัว ความสนุกสนานจากเครื่องเล่นแสนสนุก หุหุหุ รวมถึงมิตรภาพดีๆทั้งจากกลุ่มเพื่อนที่ไปด้วยกัน และเจอกันที่นู้น จะไม่มีวันลืมเลย
     
    กลับมาได้ประมาณ 2 เดือนแล้ว การกลับมาเรียนหนังสือใหม่อีกครั้งทำให้ใจช่างทรมาน 555+ และการสอบที่แสนทรหด
    สำหรับครอบครัว ที่คิดถึงที่สุด และการอดดูคอนเสิร์ต ตั้งสี่ ห้า เดือน (และแล้วก็ได้ฟังสักที) อ๋อ รวมถึงเพื่อนๆทั้งหลายที่เราทิ้งไปให้เปลี่ยวใจอยู่เมืองไทยด้วยนะ แย่จริงๆ หนีไปมีความสุขตั้ง 3 เดือน "^o^" หุหุหุ
     
    Busch Garden, VA
    -อพอลโล่ จ๊า ฉันคิดถึงเธอกับความสูง 210 feet สุดสนุก (เล่นยังไม่ถึง 20 รอบเลย)
    -Griffon ด้วย 90 องศา และการหยุด 10 วินาที (รึป่าว?) ทำให้ใจเราเต้น
    -Italy Garden ที่ที่ท้องฟ้ายามค่ำคืนงดงามที่สุด เท่าที่เราเคยเห็นมา (เราชอบที่สุด) และการทำงานอย่างเหน็ดเหนื่อย (Lit' Ballons, Lit' Griders, Battering Ram(ไวกิ้งบ้านเรา), Flying Machine(good 4 exercite 555), และ Davinci's Cradleที่แสนสบาย)
    -Pompaii เราอยากอยู่ให้ถึง ฮาโลวีน(น่าสนใจมากมาย) และโชว์ที่เจ๋งมาก
    -Festa ไม่เอาแล้วคร้าบกับ Tea Cups กูเล่นแล้วเวียนหัว
    -Germany-Land of dragon ที่ที่ไปเป็น Host ครั้งแรก
    -France ไอศครีม+funnel cake+EBA ที่นี้เป็นแดนแห่งของอร่อยสำหรับเรา
    -England, dipping dot แสนสนุก แสนอร่อย แถมได้เงินเพิ่ม การถูกtransferที่มีความสุขที่สุด
    -Irland ดินแดนแห่งเวทย์มนต์ เรารัก การตกแต่งที่นั้นที่สุด
    Ps. McDonald's การทำงานที่สนุกสนาน และอาหารแสนอร่อย Chicken sandwich ฉันรักเธอ
     
    วอชิงตัน DC
    -เหนื่อยมากกับการเดิน อยากรู้ว่าเป็นไง เมื่อไปลองเดินจาก กลุ่มก้อนพิพิธภัณฑ์ ไปยัง White House แล้วไปแท่งบาสิลิสค์ ต่อด้วยเดินไปหาลุงลินคอน แล้วเดินกลับมา ณ จุดแรกใหม่อีกครั้ง ปิดท้ายด้วยการไปรัฐสภานะ
    -ดีใจได้นอนวัดไทย หลวงพี่ใจดีมาก ได้ไหว้พระธาตุถึงวอชิงตันเลย
    -พิพิธภัณฑ์ ก็ไม่อัศจรรย์ใจเท่า National Museum ใช่อันนี้ป่าว ที่มันมีสัตว์สต๊าฟเยอะมากกกกกกกกกกก
    -ตึกที่นั้นแสนสวยและเป็นระเบียบ
     
    New York
    -ดินแดนแห่งหมากฝรั่ง555+ ก้มดูที่พื้นได้เลย
    -เมืองแห่งตึกสูง
    -Time Square น่าประทับเป็นที่สุด แสงสีที่น่าตระการตา
    -Continental Hotel โรงแรมที่ถูก ตกแต่งสวย แต่ลิฟท์พัง แล้วไงตรูต้องอยู่ชั้น 6 เนี๊ย
    -China Town แม้ไม่เจอของถูก แต่เราเจอเจ๊กที่ถูกใจ555+ ฮาได้อีก
    -เจ๊ (miss Liberty) เกือบลืม การไปเยี่ยมเจ๊ที่เสียเวลาไปทั้งวันเลย
    -metro ที่น่าหลง
    -กุมภาพันธ์ และแล้วพวกเราก็เจอ สวยมาก (แต่เรานึกถึงซีรีย์เกย์เรื่อง Angel)
    -5th Avenue(ฟิฟท์ อเวจี) ตื่นเต้นที่สุดตอนเข้าLV
    -South street Sea Port ของถูกนะคะ จริงๆ
     
    LA
    -หนักและเหนื่อยกับการเดินทางมาที่พัก
    -เจอแล้วChina Town ที่ของถูก (เอาเส้นเล็ก ลูกชิ้น คะ)
    -Disney Land ดินแดนแห่งความฝัน Studio ถ่ายรูปของพวกเรา 555+ Souvenir สวยมากมาย แต่แพงง่ะ (เอิร์ธอดถ่ายรูปกับมิคกี้เลย)
    -Universal ความประทับใจที่ไม่มีวันลืม Haunted House ที่น่ากลัวที่สุดที่เคยเจอ (ใครกลัวจะไม่กลัว ลองเข้าเป็นคนแรกนะ) ชอบโคตร หุ่นขยับได้ มัมมี่ขยับได้ และ จูลาสิก พาร์ค นี้เราอยู่ในหนังรึป่าว
     
    ข้อควรระวัง
    Gray Hound ช่างน่ากลัว และทรมาน หากไม่เชื่อต้องลอง ประสบการณ์ที่ไม่รู้ลืม 555+
     
     
    March 10

    The Eve

    ก่อนอื่นเราขอตะโกดังๆก่อนว่า "งานกรูเสร็จแล้วเว้ยยยยย" 555+
     
    เพื่อความซะจายกลับการทำงานอย่างเหน็ดเหนื่อยมาเกือบสัปดาห์เหอ
    วันนี้เป็นวันก่อนที่เราจะต้องจากบ้านไปนานถึง 3 เดือนแล้ว พูดแล้วใจมันโหว่งๆ ไงไม่รู้
    ไม่รู้ว่าจะต้องเจออาราย จะเป็นงายบ้างก็ไม่รุ้
     
    เริ่มคิดถึงแม่ คิดถึงพ่อ คิดถึงน้อง คิดถึงเพื่อนตั้งแต่ยังไม่ได้ไปเลยนะเนี๊ย
    แต่อย่างน้อยวันนี้ก็เป็นวันดีๆ ที่ฤดูร้อนเรามีที่เธอแล้ว 555+ อย่างเพิ่งตกใจไปว่าเราไปมีแฟนที่ไหนน๊า
    เป็นเพราะ เราได้อัลบัมSummer ที่หามานานมาแล้วตั้งหาก ต้องขอบคุณพี่"ปลาทูนึ่ง" นะคะแล้วจะรีบโอนเงินไปให้ค่ะ
     
    ดีใจมากมายที่ก่อนไปได้เจอเพื่อนๆทั้งหลายแล้ว เหลือก็แต่ไอ้นก อะไอ้ฝนนี้แหละ อดเจอเลยเพราะนกรีบกลับบ้านแท้ๆเลย ส่วนฝน 555+ แกยังติดเงินเราอยู่นะแล้วจะกลับมาท่วง ความจริงตอนนี้มีแพรอีกคนที่ยังไม่ได้ไปหา แต่ไม่เปงรายกะว่าเย็นนี้จะไปขี้จักรยานด้วยนะ
     
    เมื่อวานได้เจอแพรว ไปกินMK ด้วยกานอิ่มแทบตายเลย โชคดีมากระหว่าทางได้เจอขวัญ แล้วก็ไปเจอผึ้งที่เซ็นทรัล และแอ้ยังอุตส่าออกมาหาที่เซ็นทรัลด้วย ไม่เปงรายนะแกไม่ได้ไปส่งก็ไม่เปงรายตั้งใจทำงานนะ ฝากดูแลเด็กด้วย อิอิ เปงห่วงๆ
     
    แล้วยัง Fat Awards ที่ทำให้เราได้เจอมิ้น และพี่ต้า (รักษาสุขภาพด้วยนะคะ) 555+ ก่อนไป
     
    ไงๆก็คิดถึงทุกคนเลยน๊า แล้วไว้เจอกานเปิดเทอม พร้อมขอฝาก
     
    Ps. แอ้เราไม่ลืมหรอกน๊า
     
    March 05

    นับเวลาถอยหลัง

    เหลืออีก 5 วันเองก็ต้องไปเวิร์คแหละ ทั้งตื่นเต้น ทั้งดีใจ และก็เส้าๆอยู่นิดไม่รุทำไม
    (เส้าเพราะงานไม่เสร็จป่าวเรา 555+)
    นี้แอบเซ็งนะเนี๊ย ช่วงนี้อุตส่าตั้งจายมาอัพบล็อก ดังโพสต์ไม่ติด
    อยู่ดีๆก็แฮงค์ แย่เลย เลยต้องพิมพ์ใหม่
    ดูเหมือนจะว่างเลยเนอะมานั่งอัพทุกวัน ทั้งๆที่งานก็ยังไม่เสร็จเลย
    แต่ว่าตอนนี้ก็ว่างๆอยู่ (เหรอว่ะ) เลยมานั่งระบายอารมณืใส่สเปซเล่นดีกว่า สบายจายดี
    เออวันนี้ไปตัดผมมาแหละ เหอ คิดถึงพี่ใหม่คนที่ตัดผมให้เราครั้งหลังนี้จังเลย
    พี่แกออกไปแหละ เลยต้องหาช่างใหม่เลย แต่ก็ไม่ถูกใจเท่าพี่เค้า
    ท่าทางพี่แกจะไปอยู่กะแฟนที่เกาหลีแล้วแน่เลย 555+
    เหลืองานยังไม่เสร็จเท่าเดิมเลยอ่ะ แต่ไงๆ คืนนี้ของเราต้องเสร็จ55+
    เพราะพรุ่งนี้ก็งาน Fat Awards แหละ เพราะฉนั้นไม่ได้ทำแน่ๆ
    เหนื่อยจัง ถ้างานนี้เสร็จ ก็ยังมีงานวิชาเลือกอีกชิ้น
    เทอมนี้วิชาเลือกนี้เหมือนเลือกทางที่แสนลำบากยังไงไม่รุ
    ถึงตอนเรียนจะสนุกอยู่ก็เถอะ แต่ตอนทำงานนี้นรกมากเลย
    ไม่ใช่เพราะว่างานมันเยอะเกินไปหรอกนะ แต่งานมันยากเกินไปตั้งหากล่ะ
    พออ. ส่งคืนที่ก็ลุ้นที่ว่ากรูจะได้เกรดไรจากงานนี้เนี๊ย ได้เอ- มาครั้งหนึ่งเกือบกรี๊ดแนะ ตกใจสุดๆ ดีจายอย่างแรง
    แล้วคิดดูดิชิ้นนี้เก็บเยอะสุด กดดันโว้ย (ยังไม่ได้เริ่มทำเลยด้วย)
    ว่าแล้วช่วงนี้ก็มีแต่เรื่องที่ทำค้างคาไว้ ไม่เสร็จซักอย่างเลย แย่มากมาย
    รายงาน 2 ฉบับ ของก็ยังไม่ได้ซื้อ ยังไม่ได้จัด เอกสารที่ต้องเตรียมตัวก็ยังไม่ได้อ่าน
    ตายห่- เลยเราชีวิต
    อย่างน้อยตอนนี้ก็หายเซ็งเรื่องงานที่คิดไม่ออกไปแหละ ค่อยยังช่วงหน่อยหายหงุดหงิดแว้วววว
     
    Ps. ไปเมกาฯ คราวนี้คิดถึงบ้านแน่เลยโดยเฉพาะแม่(น้องกะพ่อด้วย) เขิลๆ
    คืดถึงเพื่อนๆที่อยู่ที่นี้ด้วย ส่งสารเหมือนทิ้งพวกมันไป เราขอโทดน๊า
    คิดถึง Dox ด้วย ไม่ได้ดูคอนเสิร์ต 3 เดือนจะตายป่าวเนี๊ย
    ชีวิตไปอยู่ที่นู้นจะเปงงายไม่รุ เริ่มตื่นเต้นแหละ
    March 03

    วันที่แตกต่าง

    ความแตกต่างจากเหมือนช่างมากนัก
    วันนี้ไม่น่าเลยตื่นนอนสายมากมาย(ก็เมือวานล่อนอนซะตี 3 กว่า+กับคืนก่อนหน้านั้นก็ไม่ได้นอน55+)
    ก็เลยไม่ได้ไปซื้ออของอย่างที่วางแผนไว้เลย
    เหอเหนื่อยใจจิง งานก็ไม่เสร็จ ของก็ยังไม่พร้อม เหอๆ ความจิงเมื่อตอนบ่ายๆยังดีอยู่เลยนะเนี๊ย
     แต่อยู่ดีนั่งทำงานอยู่ก็คิดอารายไม่ออกซะงั้นหงุดหงิดๆ
    ชีวิตหนอชีวิตคนเนอะ เมื่อวานยังสุขอยูเลย วันนี้ก็เส้าซะแว้ว
    แต่การคิดอารายไม่ออก เนี๊ยทำให้ไม่อยากทำอารายเลยจิงๆ
    แต่ไม่ได้ๆ ไงๆก็ต้องทำละเนอะ เหอ(ถอนหายใจบ่อยเจงกรู)
    แต่ที่รุๆตอนนี้ไม่รุเปงราย "เซ็งวะ"

    วันชื่นคืนสุข

    สุขจายเจรงๆ
    (สุขใจจริงๆ-สำหรับผู้ไม่ชอบภาษาวิบัติ)
     
    จะอารายหล่ะคร้าบพี่น้อง ก็สอบเสร็จแล้ว จะขึ้นปี 3 แว้วแก่จังเลยเรา  รู้สึกโล่งสุดๆ สอบครั้งนี้รู้สึกทรมานมากๆ ไม่รุทำไมเหมือนกาน เหอ... อีก 8 วันก็ต้องไป Work&Travel แล้วรู้สึกตื่นเต้น แต่ก็โหวงๆ ไงไม่รุ ไม่ได้เจอครอบครัว พ่อ แม่ น้อง (พี่หมีด้วย 55+) เพื่อนๆ แอ้ ผึ้ง มิ้น นก ฝน แพร แพรว ฯลฯ อีกมากมาย ไม่ได้นอนบนเตียงเล็กๆ ของเรา ไม่มีโอกาสได้อู้นอนนิ่งๆเฉยๆ อีกตั้ง 3 เดือนแนะ นอกจากนี้ยังไม่ได้จัดกระเป๋า ซื้อของ อารายมากมายเลย 55+ ไอ้ยุ้ยเตรียมจะเสร็จแหละ แต่ที่สำคัญมากอีกอย่างคืองานยังไม่เสร็จเลย 555+ มีรายงานรออยู่อีก 2 ชิ้น ต้องส่งวันที่ 7 กับ 9 มี.ค. เหอๆ พูดแล้วเหนื่อยๆ เรื่องเรียนนี้น่าหนักใจจริง กลัวเกรดเทอมนี้มากๆ อ.บอกมาว่าเกรดออก 14 นี้ พระเจ้า อารายมันเร็วขนาดนั้น แต่ก็ดี จะได้รุๆมันไปเลย ว่าจะขยันแล้ว แต่ก็ขยันไม่ได้ซักที อ่านไม่เคยเกิน 1 รอบเลย อ๋อ มีตัวหนึ่งอ่าน 2 รอบ MIS ไม่ได้ๆ ตัวนี้คะแนนmid term เน่ามาก ต้องฉุดม้นขึ้น อุคส่าห์รู้สึกว่าพอทำได้แล้วนะ ปรากฎไงครายๆก็ทำได้แน่ว่ะ แล้วเกรดตรูจะเป็นเท่าไรนี้ ไหนจะ Eng อีกทำไมๆๆๆๆๆ วิชาใดที่ตรูพอทำได้ ทุกๆคนก็จะทำได้ แย่ๆ แย่ไปกว่านั้น 11 มี.ค. เราอดไปเจอพาราด็อกซ์ เหอแต่ต้องทำใจเพราะถือว่ามีโอกาสได้เจอเค้ามาหลายทีแหละ แต่มันยังไม่หมดแค่นั้นดิ "เอาแต่เล่น3" ทำไมๆๆๆ ครั้งแรก เครสเชนโด ก็ดีแต่ไม่กรี๊ด ครั้ง2 blackhead มันส์แต่ไม่กรี๊ดอีก แล้วทำม๊ายยยยยยย ครั้งที่ 3 นี้ถึงเป็น PARADOX ที่ทั้งกรึ๊ด ทั้งรัก ทั้งหลง หือๆๆ อดไปดูเลยอ่ะ แต่ไง ก็ขอเชียร์ทุกวงที่ลงแข่งแล้วกาน ท้ายสุดแหละวันนี้อารมณ์ดีไม่มีอารายเลยมานั่งอัพบล็อก แต่งบล็อก ที่มันหมดอายุมาหลายเพลาแหละ แหะๆ (ว่างจริงๆเลยนะ รายงานstat. รายงานวิชาเลือก ยังไม่ได้ทำ กระเป๋าไม่ได้จัด ของไม่ได้ซื้อ ฯลฯอีกมากมาย) ภาย 8 วันนี้คงมีอารายน่าสนุก น่าทรมานตนอีกเยอะเลย
     
    ps. Thanks a lot na AAE แกรับปากเราแล้วนะ ต้องไปให้ได้นะ
    February 15

    Unedeited Street

              ไม่ได้อัพบล็อกนานมากมายเลยนะเนี๊ย วาเลนไทน์เพิ่งผ่านมาทั้งทีต้องอัพกันหน่อย 555+ ความจริงไม่มีอารายเลยวาเลนไทน์ปีนี้ นอกจากเราเอาขนมไปแจกความอ้วนให้พ้องเพื่อน และเพื่อนก็แจกความอ้วนกลับมาให้เรา 555+
     
               แต่ที่อยากอัพก็เพราะเมื่อวันที่ 12 ก.พ. ที่ผ่านมาเนี๊ยอ่ะซิ เป็นวันโชคดที่สุดเลยสำหรับเรา มีความสุขมากมาย เรื่องก็คือ วันจันทร์ที่ผ่านมาเนี๊ย เป็นวันแรกของงาน "Gift Festival 25th" ของคณะมัณฑนศิลป์ ม.ศิลปากร (งานมีถึงวันเสาร์นี้นะ แนะนำให้ไปกัน) เราไปถึงที่ท่าพระ ตั้งแต่ 5 โมงกว่าๆ ไปกินข้าวกะแพรวก่อน ไม่ได้เจอมันนานมากคิดถึงๆ เอาช็อกโกแลตไปให้ด้วยอิอิ แล้วก็ไปถึงงานประมาณ 6 โมงนิด งานยังเปิดไม่หมด แต่คนมากันมากมายแล้ว เราก็ไปยืนชะเง้อคอ มองทางเวที มองหาคนที่เราจะเอาของขวัญวันวาเลนไทน์ไปให้ ว้ายังไม่มา แต่เพื่อนๆเค้ามากันแล้ว ก็เลยไปเดินดูงานก่อนรอบหนึ่ง แล้วก็มายืนรอต่อ ขณะที่มองหาอยู่ทางเวที เราก็หันกลับมามองทางอื่นบ้างปรากฏว่า เฮ้ยหน้าคุ้นๆนี้หว่า(คิดในใจ) แล้วก็ลองตั้งสติมองดีๆ ใช่เลยคนนี้แหละที่อุตส่าห์จากสามย่านมาหา 555+ ก็เลยถือโอกาสทักซะเลย แล้วก็มัดมือชกเอาของให้ไป แล้วก็ชิงออกมากะว่าไม่ให้พี่แกได้ตั้งสติ และให้จำหน้าได้เลย 555+
      
             ซักพักเค้าก็เปิดงาน ประทับใจงานนี้มากเลย เพราะนอกจากของที่มาขายจะน่ารัก ดูดี มีสไตล์ แล้ว ยังตรงต่อเวลามากๆเลย ตามตารางบอกกว่า paradox เล่น 2ทุ่ม ก็ 2 ทุ่มจิงๆ พอ 2 ทุ่มปุ๊บพาราด็อกซ์ ก็ขึ้นเวที sound check 5 นาที แล้วก็เริ่มเลย งานนี้น่าเสียดายมาก พี่สองมาไม่ได้เพราะแม่(หรือพ่อนี้แหละ) ของแฟนพี่สองเสีย ขอแสดงความเสียใจด้วยนะคะ พี่โอห์มซุปซับ เลยมาเล่นแทน แม้จะขาดสีสันจากลีลาและเสื้อผ้าของพี่สองไป แต่คอนเสิร์ตของ Dox ก็ยังสนุกไม่เปลี่ยน และไม่ทำให้เบื่อเลย งานนี้พี่ต้าเล่นเพลงเสือไบ ด้วย เพิ่งได้ฟังสดก็งานนี่แหละสุดยอดไปเลย พี่แกสุดยอดกันมากๆ เล่นไปประมาณเกือบ 15 เพลง (ไม่แน่จายอ่ะ) ภายในเวลา 55 นาที 55+ เพราะตามflowเข้าบอกว่า 2ทุ่ม-3ทุ่ม 9.00pm ปุ๊บ จบเพลงสุดท้ายพอดีเลย งานนี้เปียกอีกแหละ โดนพี่อ๊อฟสาดน้ำหยดสุดท้ายของงานใส่ตรงๆเลย เฮ้ยเผลอตะโกนออกไปด้วยความตกใจ (คนรอบข้างพลอยตกใจด้วยเลย) พอเพลงสุดท้ายจบ ก็ไปที่ข้างๆเวทีเพื่อ....555+ ไปขอพี่ต้าถ่ายรูปมา ตอนนี้กล้าแล้วอิอิ แล้วก็ก่อนกลับก็แอบเห็นว่าพี่.... คนที่เราของไปให้อ่ะ เข้าเปิดกล่องดูแล้วด้วย อายอ่ะ อาย คิดในใจทำไมไม่เอากลับไปเปิดที่บ้านนะ 555+ เพราะไม่รุ้ว่าเขาจะรู้สึกยังไงกับของที่ให้ แต่ถึงเขาไม่ชอบก็ไม่สนหรอกเหอๆ จะทิ้งก็ช่าง จะเอาไปให้คนอื่นก็แล้วแต่ แต่เราอยากให้นี้นา
     
                แล้ววันนี้ก็ไม่มีอารายหรอก แค่อยากมาเขียนเท่านั้นเองว่าเป็นครั้งแรกเลยนะเนี๊ยที่กล้าเอาของขวัญไปให้คนชื่นชอบมากๆ เป็นครั้งแรก เขิลๆ
           
    ปล. -จะสอบแล้วยังไม่ได้อ่านหนังสือเลยอ่ะ
          -Happy valentine's Day นาทุกๆ ขอให้มีความสุขมากๆ
          -Happy Birthday สำหรับคนที่เกิด 18 Feb. อิอิ (20 ด้วยนะ ไม่ลืมแกหรอกผึ้ง) ล่วงหน้าเลย
    ปล.2 ลืมขอบคุณ "ทราย" เพื่อนที่นั่งtaxiกลับจากด็อกซ์เฟส2 ด้วยกาน แล้วก็ยังจำเราได้พาดึงเราไปแด๊นซ์ด้วยในเพลงร.ด.แด๊นซ์ ที่งานกิ๊ฟท์
    November 25

    Dox

                 อารายกานเนี๊ย ไม่เคยคิดเลยนะเนี๊ย ว่าชีวิตนี้จะมีโอกาสได้ดูคอนเสิร์ต พาราด็อกซ์ ติดกานมากมายขนาดนี้
     
    ก็อย่างที่รุๆการอ่ะนะว่าเราเพิ่งไปดู DoX Fest 2  มาเหมือนวานอา. 19 ช่ายมะ
    พอมาวันพฤหัส ก็ได้ดูด็อกซ์อีกทีงานกิ๊ฟ โฮะๆๆๆ ตอนแรกคิดว่าจะไม่ได้ดูซะแล้ว รอตั้งนานแนะ
    พี่ต้า น่ารักอีกแหละ 555+ พี่บิ๊ก พี่สอง พี่โจอี้ด้วย งานนี้เราได้รูปพี่ต้ามาแล้วแหละ
    แต่ก็ยังไม่ได้ถ่ายคู่กะพี่เค้าอยู่ดี.... แต่ประทับใจมากมายเลยอ่ะตอนขอถ่ายรูปอ่ะ
    คือเราอ่ะพอเสร็จคอนเสิร์ตพาราด็อกซ์ ก็ออกมาเข้าห้องน้ำก่อนเพราะไม่ไหวแหละ
    เปียกเกือบทั้งตัว หัวนี้แบบว่าอย่างเปียกอ่ะ ทั้งเหงื่อทั้งน้ำ 555+
    แล้วก็แยกจากพี่ๆ ที่ไปด้วยกาน แบบว่าขอหาพี่ต้าเพื่อขอถ่ายรูปนิสนึง
    เห็นพี่ต้าอยู่ลิปๆ ก็เดินเข้าไปคนขอเค้าถ่ายรูปด้วยมากมาย
    ไอ้เราก็ไม่ได้เอากล้องไป มีแต่กล้องมือถือ แถมมาคนเดียว
    ด้วยความเขิลอาย เลยยืนรออยู่ จนคนอื่นถ่ายเสร็จ แล้วพี่สต๊าฟ ผมยาวคนนั้นก็พยายามลากพี่ต้าไป
    555+ แบบว่าเค้ามีงานต่อรายประมาณนี้ เราก็เลยเดินเข้าไปหาแล้วบอกก็บอกพี่ต้าว่า
    "ขอถ่ายรูปหน่อยค่ะ"
    พี่ต้าผงกหัว หงึกๆ แล้ว... ก็ดันมีบุคคลที่ประสงค์จะถ่ายคู่กะพี่ต้ามายืนข้างๆพี่เค้าแล้วสะกิด
    ไอ้เราในใจแบบว่า แม่งกรูได้รูปคู่แบบไม่พึงประสงค์แน่เลย แต่แล้ว อิอิอิ
    พี่ต้าหันหน้ามาทางกล้องเราแล้วก็ยิ้มให้(กล้อง)เราแหละ 555+ น่ารักมากมาย
    ถึงรูปนั้นพี่ต้าแบบว่า แอบหลุดๆ แต่ก็น่ารักอยู่ดีค๊า ประทับใจมากมายเลย
     
     
    และแล้วพอวันศุกร์จากตอนแรกมีคิวต้องไปงานแต่งน้าเพื่อน(ไอ้แพร) ปรากฏว่าเพื่อนอีกคนของเรา
    ซึ่งก็คือไอ้มิ้น ดันได้บัตรเข้างาน fat fest vol4 ซะงั้น ถ้าเราไม่ไปมันก็ไม่ไปด้วย
    เราก็เลยไปกะมัน งานนี้ตอนแรกเราก็ไม่ได้รายมาก แบบว่าดีจังได้ฟังเพลงอีกแล้ว แต่วงที่เค้าโฆษณาไว้ตอนนั้น
    เราก็ชอบอ่านะ แต่ไม่ได้กรี๊ดมาก แต่ก็ชอบมากอยู่ดี 555+ ก็เลยไม่ค่อยตื่นตัวกะการไปงานนี้เท่าไร
    งานนี้เค้ามี 2 เวที พอไปถึงเข้างานได้ พี่ช้างน้อย กะพี่เปิ้ลหน่อย ก็คุยๆ เรื่องเกียวกะวงที่จะมาเล่น
    ในเวทีข้างนอก ปรากฏว่า มี "Paradox" แบบว่างงเลย
    ไงโชคดีขนาดนี้ว่ะเรา อิอิอิเพราะในตารางงานด็อกซ์ก็ไม่ได้ลงเอาไว้ด้วย หุหุหุ 
    แต่ก็นะพี่ต้าเล่นชนกะพี่บุรินทร์ อ่ะงานนี้เราตามใจมิ้น
    มันอยากดูอารายเราดูหมด
    คือขอบอกก่อนว่า คิวมันอ่ะ พี่ต้าเล่นวงสุดท้าย (แถมพี่ช้างน้อยมาก่อนด้วยว่าเล่นตั้ง 20 เพลงแนะ)
    และพี่บุรินทร์เล่นก่อนสุดท้ายของเวที่เดอะเต้นท์ (ตอนจบเปงดีเจ)
    ตั้งแต่พี่บอยร้องอ่ะ เราก็ได้เสียงกลองผงาดง้ำของพี่โจอี้ ดังลอดเข้ามาในเต้นท์ เลย
    แบบว่าพี่บอยก็พี่บอยเหอะ ใจอยู่กะพี่ต้าหมดแล้ว 555+
    แต่ก็อยู่ฟังพี่บอย พี่โป้ และก็พี่บุรินทร์ร้อง
    เสร็จก็รีบออกมาจากเต้น เพื่อไปดู ด็อกซ์ 555+
    ได้ฟังประมาณ 10 เพลง ได้แก่ มองตา ชูวับ บัลลูน Say Hey ดาว ขอ love ไฟ มีแต่เธอ และก็ ร.ด.
    555+เยอะอยู่ๆ มันส์เหมือนเดิม แต่ตอนออกมาเจอพี่ต้าตอนแรกนี้ดิ แอบบฮาในใจ พี่ต้าใส่เสื้อซ้ำ
    เพื่อนๆอาจงงว่า แค่ใส่เสื้อซ้ำทำไมต้องฮา
    แต่ที่ซ้ำนี้คือซ้ำกะเมื่อ 24 ชม.ที่แล้วนะ และก็ใส่เล่นคอนเสิร์ตด้วย
    555+ นี้ถ้าเจอตรงๆ นัก เขิลก็เขิล เหอะ แต่จะขอแซวซะหน่อย 555+
     
     
     
    ปล.
    -ช่วงนี้ได้เจอพี่ต้า บ่อยดีจังเลยอิอิอิ เป็นห่วงสุขภาพเสียงพี่แกจังเลยอ่าร้องไม่หยุดแบบนี้
    -เมื่อคืนพาสาวมานอนบ้าน 55+ ไอ้มิ้นนี้เอง แม่มันไม่ให้กลับบ้าน(ไม่ให้นั่งTaxi กลับบ้านคนเดียวตอนดึกๆ) แบบอายบ้าน และห้อง แบบว่าเล็กมาก และรกมาก
    -อ่ะมีSexy ด้วยที่ได้ฟัง
    November 20

    งานFat กะ DoX fest2

                          อ่าผ่านมาตั้งสัปดาห์ก่าๆแล้วเพิ่งมีเวลาได้มาโพสต์ก็วันนี้แหละ เหน็ดเหนื่อยแสนสาหัสกับการทำ "แลนด์มาร์ค" (ทำเราต้องกลับบ้านดึกแถมไม่ได้ดูทีวีไปตั้ง 3 สัปดาห์) แต่ผลงานที่ออกมาก็ถือว่าคุ้มจิงๆ ขอบคุณทุกคนทั้งพี่ๆ น้องๆ และเพื่อนๆ ทั้งหลายมีมาช่วยอย่างมากมายเลย ณ ที่นี้เลยแล้วกาน และ อีกอย่างที่ดูดพลังชีวิตของเราอย่างมากมายคือ "เทควันโด" ไม่ไหวเลยจิง เพิ่งรุนะเนี๊ยว่าทำงานไปเรียนไป มันหนักอย่างงี้นี้เอง ต้องตื่นเช้าทุกวันเสาร์มันช่างทรมานใจคนขี้เกียจเจงๆ และกับการต้องไปประชุมกลับบ้านอย่างดึกอ่ะ หือ บ้านเรารถยิ่งดึก ยิ่งติดอ่ะ แย่ๆ แหะๆ แต่ไงๆ เด็กๆก็น่าร๊าก อิอิ จิงๆนะ สอนแล้วรักเด็กเลย
             
                         แต่ยังไงๆ งานFat ปีนี้เราก็ลางานทั้งส่วนตัวและส่วนร่วม อย่างเรียบร้อยเพื่อไป ฟังเพลงดีๆ มันส์ๆ เมื่อ เสาร์อาทิตย์ที่แล้วได้ ไปวันแรกก็จ่ายตังค์กระจายเลย ทั้งๆที่เงินเดือนยังไม่ออก 555+ ซื้อซีดี ไป 4-5 แผ่น 55+ และก็เสื้อ Dox Fest2 อิอิเตรียมตัวไปงานนี้สุดๆเลย วงแรกที่ไปฟังก็คือ ซิงโคไน (ขอเขียนเปงภาษาไทยแล้วกาน เขียนเป็น อังกฤษกลัวสะกดผิด) แล้วก็ได้ไปฟัง พี่แทน Utre Zuad คำรามเสียง ต่อด้วย DeZember อีกนิดๆ แล้วเย็นก็ไปนรก หุหุหุ รอฟัง ซุปมะนาว(lemon soup) Slur วันนี้เสียดายมากมายเลยไม่ได้ ฟัง Couple วงจากมาเล ที่กะจะไปฟัง แล้วก้ Goose ด้วย อ่ารุสึกว่าจะได้ฟัง ขอนแก่น playground Blue dock ด้วยและอีกวงหนึ่งขอโทดนะค๊าจำชื่อไม่ได้แต่เพราะเหมือนกาน อ่ะวันนี้มีแอบเซ็งนิสนึงกะวง Saliva Bastard แบบว่านะ เค้าร้องเพลงไม่รุเรื่องเลยอ่ะ แฟนเพลงวงนี้จะด่าเราป่าวเนี๊ย แต่เราชอบsound ดนตรีของเค้าน่า วันอาทิตย์ 555+ ตั้งใจตั้งแต่เห็นตารางเล่นแล้วว่า ไม่แน่คะ พี่ต้า พาราด็อกซ์เล่น 17.30 น. ณ นรก อีกแล้ว อิอิ แต่ก่อนหน้านั้นก็ได้ดูพี่บอย ไตรฯ โยกพุง น่ารักมากมาย แล้วก็พี่โต้ง P.O.P เสียดายจังพี่บุรินทร์ไม่มา แต่พี่ตุล (อยากบอกว่าช่วงนี้เจอพี่ตุลบ่อยจัง อิอิ ทั้งเสาร์ ทั้งอาทิตย์ แถมไป Dox fest ก็เจออีก ไปกะครายเอ๋ย 55+) และก็พี่เต้ง เสียงหนุ่มมากมาย555+ ความคับแค้นใจอย่างยิ่งในวันนี้คือ ตอนพาราด็อกซ์ ขึ้นเล่นอยากบอกว่า นรกแทบแตกแนะ ร้อนมากมายสมกะเป็นนรกจิง ต้องขอบคุณมิ้นมากจิงๆ อุตส่าไปยืนเบียนดู กะเรา แต่สิ่งที่หงุดหงิดมากกว่านั้นก็คือ ได้เห็นพี่ต้า ตัวเท่ามด ในเวลาไม่ถึง 5 วินาที แบบว่าอารายง่ะ เค้าอยากไปดูพี่ต้าใกล้ๆอ่า  เส้าเจง แต่ก็ดีกว่าไม่ได้ดูแหละ เชอะๆ แต่เล่นได้มันส์สุดยอดเจงๆเลย เหอๆเหงื่อ กระจาย 555+ แล้วก้กลับบ้าน เปงวันที่กลับบ้านเร็วสุดของสัปดาห์เลยมั๊งรุสึกถึงบ้าน 3 ทุ่มก่าๆ
     
                           และแล้ววันที่รอคอยมา เป็นแรมเดือนก็มาถึง 19-11 -2006 Dox Fest 2 ที่ Maldives ตอนเช้าแอบมีภารกิจต้องทำตามหน้าที่คือไปเปงกรรมการเทฯ แอบดีใจนะเนี๊ย หลังจากเรียนมานาน กว่ากรูจะได้ลงไปเปงกรรมการจิงๆ เสียดายที่แอ้ไม่ได้ไปด้วยกาน งานเสร็จเร็วเว่อร์มากมาย ตั้งแต่ 4 โมงครึ่ง โอ้วไม่รีบร้อนๆ เพราะต้องรอแอ้นัดไป ด็อกซ์เฟสด้วยกาน แอ้เล่นสอน 5โมงครึ่ง เราไปถึงเซ็นทรัลตอน เกือบ 6 แหละ ไอ้แอ้ กะไอ้ฟี่ ก็เลือกของให้ครูต่อ แบบว่าแอบคิดในใจว่าเร็วๆหน่อยได้มะ พี่ต้ารออยู่ แต่เราก็ช่วยเลือกเดินไปๆ แอ้บอกว่าเออต้องรอไปเยี่ยมป้าก่อน เอ้า แล้วไม่บอกเราตั้งกะเราอยู่ที่สนามแข่งใจร้ายอ่ะ แล้วเราก็รอกะมันกะฟี่ที่เซ็นทรัล จนทุ่มกว่า มันถึงเพิ่งออกจากเซ็นทรัล แบบว่าเรานี้รีบสุดๆ แล้วแอ้ก็ไม่ได้ไปด้วยนะ เราตัดสินใจตั้งนานแล้วก้เอาก็เอาว่ะไปคนเดียวก็ได้ ดีกว่าไมได้ไป แล้วก็นั่งรถมันไปลงสุขุม ขึ้นรถเมล์ไป BTS ต่อ MRT ไปถึงงานประมาณ 2 ทุ่มกว่า เกือบ 3 ดีจังพี่ต้ายังไม่เล่น  ไปถึงซุปซับเล่นอยู่ หุหุหุ แต่ก็นะ ทุกคนในงานไปเป็นกลุ่มเป็นก้อน แล้วเราทำไง ก็โทรสับหาเพื่อนเท่าที่สามารถคุยได้ แล้วก็เค้าไปตัวผับตอน 3 ทุ่ม ครึ่ง ได้ทันฟังวง บุดดิช ฮอลอเดย์ อ่ะไม่แน่จายเขียนถูกป่าว แล้วพี่ต้าก็ขึ้นมาแจกรางวัล ให้ กับแฟนคลับ แจกเสร็จถ่ายรูป แล้วก็เซตเครื่อง ระหว่างนั้นก็นั่งฟังพี่อ๊อฟ กะพี่เก่ง ปล่อยมุขชวนคุยแก้เบื่อไปเรื่อยๆ 555+ พี่แกสอง คนแบบว่าพอหมดเรื่องพูดก็เริ่มเผาคนอื่นในวง ฮาดี ชอบๆ เซตเสร็จพี่ต้าบอกว่าคืนนี้เล่น 30 เพลง คิดในใจโม้ป่าวเนี๊ย แล้วก็ไม่โม้ครับพี่น้อง เราออกจากงานตอน เกือบเที่ยงคืนมานั่งนับเพลงที่พี่แกร้องไปแบบ ไม่หยุดพักเหนื่อยเลย แบบว่าสุดยอดๆ เราได้ฟังไปประมาณ 20-22 เพลงแล้ว แบบโอ้วสุดยอดเลยพี่ต้า พี่สอง พี่บิ๊ก พี่โจอี้ พี่เก่ง กะพี่อ๊อฟด้วย โห่สุดๆ มันส์มากๆๆๆๆๆๆๆๆ ไม่สามารถบรรยายได้ มีเพียงสองคนที่ได้ฟังบรรยากาศในงานคือแม่ 55+ เพราะว่าโทรมาตามแล้วก็ไอ้ผึ้ง โทรมาหาเราแต่เราไม่ได้ยินเสียงมัน ตอนนั้นแบบว่าฤดูร้อนพอดีเลย โทรมาได้จังหวะมากมาย แต่มันก็ดันไม่สบายอยู่ + ไม่ชอบฟังเพลงดังๆ อดไปๆ
     
    ปล.
    -กลับบ้านมาแม่คงแอบเคืองนิดหน่อย แต่เค้าไม่ได้ว่าอาราย แถมอุตส่าออกไปรับเราด้วย ขอบคุณนะคะ แต่พ่อดิกลับมาว่าว่ากลับดึก แถมโกรธเราอีก ไม่รุแหละเราก็โกรธเหมือนกาน เราบอกว่าจะไปงานนี้ตั้งแต่เดือนที่แล้ว แล้ว บอกด้วยว่างานเลิกตี 2 นีเราก็ออกมาก่อนเทียงคืนแล้วด้วย ถามทางไปก็ไม่มีครายสนใจ เอาแผนที่มาให้ก็ไม่มาดู เราก็เคืองเหมือนกานนะ รู้นะว่าพ่อ กะแม่เป็นห่วง แต่ให้พูดแบบเห็นแก่ตัวหน่อยต้องบอกเลยว่าช่วยไม่ได้นิน่า อนุญาตแล้วทั้งคู่ แถมเลี้ยงลูกสาวมากอย่างอิสระเสรีจะขังไว้ไม่มีทางแน่ๆ
    -คนที่โกรธมาสุดเลยจริงๆ คือ แอ้ เราเข้าใจนะว่าแกต้องไปจิงๆ แต่ไม่ยอมโทรหาเรา ไม่ยอมตามมาอย่างที่บอกด้วยอ่ะ ใจร้ายๆมากๆเลยอ่ะ บอกว่าจะมาด้วยกานแล้วทิ้งเรา ให้เราไปคนเดียว เห็นไม๊เราบอกแล้วว่าเราจะไปก็คือจะ ไป ทำไมไม่มีครายเข้าใจเราเลยนะ
    -เพลง 3 มิติ ที่พี่ต้าร้องยังคงติดหู เพราะเป็นเพลงสุดท้ายที่ฟังก่อนออกจากงาน (ตอนออกพวกเค้ากำลังไป ทัชมาฮาลกันเลย)
    -เพลงทุกๆอย่าง ดีใจจังที่พี่ต้าเอาเพลงนี้มาร้องด้วย แม้ว่ามันยังไปไม่ค่อยโดดคนอื่น แต่มันโดนเรามากเลย เพลงนี้ทำให้เรามีกำลังใจทำสิ่งที่เรารักอีกครั้ง
    -ผงาดง้ำฯ ทำให้เรามีกำลังที่จะไปเรียนในวันนี้ 555+ เพราะว่ายังไม่ตายก็ต้องสู้กันไปเนอะๆ
    -บ่วงไฟมันส์ซะใจ ได้สัมผัส ความร้อนของไฟอย่างใกล้ชิด
    -ง่วงมากมาย 555+ ยังไม่ได้ทำการบ้านเลย
    -รัก พี่ต้า พี่บิ๊ก พี่โจอี้ พี่สองมากมาย พี่อ๊อฟกะ พี่เก่ง และก็ Staff ทั้งหลายด้วย ขอบคุณนะคะที่ทำให้เราได้เจอพี่ต้า 55+
    -สุดท้ายก็ไม่ได้ถ่ายรูปกะพี่ต้าอยู่ดี เขิลอ่ะ แถมอยู่คนเดียวด้วย
    November 05

    Full Moon

    เป็นอีกปีที่วันลอยกระทงจะนอนอยู่บ้านอย่างมีความสุข 555+ เป็นเพราะความขี้เกียจออกไปปะทะฝูงชนตามที่ลอยกระทงต่างๆนี้เอง
     
          ความจิงวันนี้ไม่อารายเท่าไร ชีวิตที่ว่างๆมักจะไร้สาระเยี่ยงนี้ทุกวันคือ การนอนตื่นสาย (วันนี้ล่อไป บ่าย 2 ) กิน แล้วก็นอนดูทีวี พอตอนเย็นดูมีสาระนิดหน่อยคือ ออกไปตลาดซื้อของเป็นเพื่อนแม่ ตอนกลับบ้าน เห็นพระจันทร์เต็มดวง กลมดิ๊ก ดวงเบ่อเร้อ เลย รุสึกเสียดายนิดหน่อยที่ไมได้ยืนมองมันนานกว่านี้ เพราะต้องรีบกลับบ้านไปดูหนังที่ stop ไว้กลางคันต่อ 555+ แต่ก็โชคดีนะเนี๊ยที่ได้เห็นพระจันทร์วันลอยกระทง
     
          เฮ้อ อีกอย่างวันนี้ก็อยากไปลอยกระทงอยู่อ่ะนะ แถมมีคนชวนแล้วด้วย อิอิอิ ไอ้แอ้นั้นเอง แต่ต้องไปถึงจุฬาฯนี้อ่ะดิ ขี้เกียจไปอ่ะคนต้องเยอะแน่ๆเลย ขอโทษแกอีกครั้งนะ (แม้ว่าจะขอโทดไปเปงสิบครั้งแล้วก็ตาม) ไว้ปีหน้าก็แล้วกันนะ ตั้งใจไว้ตั้งแต่ปีนี้ว่าจะไปลอยกระทงที่จุฬาฯ ปีหน้า (ต้องวางแผนตั้งแต่ปีนี้เลยทีเดียว) สักครั้งในชีวิตนิสิตจุฬาฯแล้วกัน ไปลอยที่มหาลัย สักครั้งหนึ่ง
     
          ใกล้จะถึงงานแฟตแล้ว มีวงที่อยากดูมากมาย อยากแบ่งร่างได้อย่างนารุโตะจังเลย หุหุหุ จะได้ไปดูได้ครบทุกวง แต่ไงๆที่ไม่พลาดก็คือ พาราด็อกซ์ แน่ๆ ต้องไปดูให้ได้ DOX fever ของเรายังไม่หาย ไม่รุไม แย่จังดูเหมือนเป็นคนบ้าดาราไปเลย เราป่าวบ้าดารานะ แต่พี่ต้าน่ารักจิงๆ ไม่ไหวๆเห็นแล้วใจเต้นเลย 555+ (เราชอบ dox ที่ดนตรีนา ไม่ใด้ชอบ doxที่น่าตา)
     
          อีกอย่างที่ใกล้เข้ามาคือ Dox Fest เตรียมตัวมานานแล้ว ตื่นเต้นจังเลย ไม่รุว่าไปถึงแล้วจะเป็นไงบ้าง แอบเขิลอ่ะ แบบว่าตัวเองก็ไม่ได้เป็นแฟนพันธุ์แท้รายมากมาย แต่ชอบมากเท่านั้น เทียบกับคนได้ tatamagแล้ว เป็นขี้ตีนเค้าเลย เฮ้อๆ แต่ไงก็ต้องไปแหละไม่ได้ๆ โอกาสดีๆแบบนี้ของไปฟังดนตรีให้สบายรมณ์ดีฟร้า
     
     
    วันนี้ไม่มีรายเลยจิงๆ นะเนี๊ย แต่อย่างอัพแค่นั้นเอง 555+ ไร้สาระมากมายเนอะ
     
    ปล. -ช่วงนี้ทามมายชีวิตเราส่วนใหญ่ไปอยู่กะแกได้ว่ะ.... ไอ้แอ้ แต่ไงๆ แกต้องไปกะเราน๊า(dox fest) อย่าทิ้งให้เราไปคนเดียวนะ นะ นะ
         -เกรดยังออกไม่หมด แย่จิง ที่ออกมาก็ห่วยหมดแม่งชีวิตกรู
         -แลนด์มาร์คคือ ชีวิตส่วนใหญ่ของเราช่วงนี้เลยนะเนี๊ย ใกล้จะเสร็จแล้วๆ ขอบอกว่าเทอมนี้ไปเรียนเหนื่อยกว่าทำงาน ก็เพราะแลนด์มาร์คเนี๊ยแหละ (ท่าทางเราจะเกิดมาเพื่อเป็นได้แค่ช่างฝีมือ ไม่ได้เกิดมาเพื่อเป็นศิลปิน จริงๆ แต่ก็ยังดีที่เรายังได้ทำในสิ่งทีรัก แม้จะไม่ได้มีชีวิตอยู่กับมัน)
         -เทอมนี้เรียนไรเนี๊ย ผ่านไปอาทิตย์หนึ่งแล้วยังกลวงๆ อยู่เลย
         -เลิกดีกว่ากับกานเรียนที่ต้องคาดหวัง เสียใจอีกครั้งกับความหวังที่ผิดหวัง
         -กลับมาดูทีวีแบบจิงจังอีกครั้ง หลังจากการได้ดูไม่ถึง 2 ชม. ใน 2 สัปดาห์ที่ผ่านมา
         -เคยได้ยินมาว่า "อะไรก็เกิดขึ้นได้ในวันพระจันทร์เต็มดวง" แต่ยังไม่เห็นมีอารายน่าตื่นเต้นในชีวิตเราวันนี้เลย เริ่มเบื่อแล้วนะกับชีวิตไร้จุดหมาย
     
    October 29

    ทริปสีน้ำ

    ต่อค่ะต่อ
     
    ไปถึงที่นัดเค้าก็ทำกิจกรรมกานนิดหน่อยแล้วก็ปล่อยตามสบาย
    ออกเดินทางช้าไปหน่อยตอน 4 ทุ่มกว่าๆ
    ตอนเดินทางก็เรื่อยๆ แบบว่าหลับๆตื่น เพราะรถเป็นแบบทัวร์ฉิ่งฉับ 555+ แต่เราไม่สน
    แต่อาจจะลำบากไอ้ผึ้งไปหน่อยต้องขอโทดมันด้วย แต่มันก็บอกว่าสนุกดีครั้งหน้าจะมาอีกนา
    ไปถึงที่น้ำหนาวประมาณ 7 โมงกว่าๆ 8 โมง
    แล้วเราก็อาบน้ำ กินข้าวเช้า อยากบอกว่าตอนลงจากรถรุกสึกว่ามันหนาวมากๆโลยอ่า
    ผึ้งไปดูปรอท บอกว่าอุณหภูมิ 18 องศา พระเจ้า
    จะบอกว่านอนเต้นท์และ ห้องน้ำไม่มีที่ทำน้ำอุ่นนะ
    แต่อาบแล้วไม่หนาวเลย จิงๆ สบายมาก
    แบบไม่น่าเชื่อเลยว่าเราสามารถอยู่ได้อย่างสบายๆ
    อ่ะลืมบอกว่าเค้าให้นอนเต้นท์ละ 3 คน เต้นท์เราก็มี เรา ผึ้ง และก็พี่ขิง  ตอนแรกแอบบงงๆ เพราะไม่รุจักพี่เค้า
    แต่ไงก็ต้องมีสักคนแหละมาอยู่กะเรา ไปๆ มาๆคุยกะพี่ขิงสนุกไปเลย
    แล้วเค้าก็มีกิจกรรมวาดภาพสีน้ำ แบบซ้อมนิดหน่อย โดยมีพี่เป๊กเป็นวิทยา (ซึ่งพี่ขิงเป็นผู้ลากมา555+)
    อยากบอกว่าทำไมโลกเราช่างกลมเสียนี้จิง มาถึงค่ายของจุฬาแท้
    กรูก็ยังไม่วายเจออดีตเด็กจิตรกรรม  แต่ก็ดีนะ เพราะมันทำให้เรารุว่าเราทำใจได้มากแล้วแหละ
    แม่งมันติส โคตรเลยสุดๆ เลยจิง แต่ก็เฉยๆอ่ะเด็กติสก็เปงงี้แหละชิน
    วาดเสร็จก็กินข้าวเที่ยง  ฝีเจ้กระเทยสุดสวย 555+ พี่แกสุดยอดอีกคน ใส่สายคร้าบพี่น้องไม่รุว่าอยู่ได้ยังไง
    ความจิงหลังจากินเสร็จเค้าจะให้มาวาดรูปอีก แต่ผึ้งกะพี่ขิง ไม่ไหวมานอนที่เด้นท์ ระหว่างที่เค้าให้พัก เราก็เลยนอนด้วยซะเลย55+
    ตื่นมาอีกทีก็ต้องเตรียมตัวไปดูพระอาทิตย์ตกที่ถ้ำผาหงษ์
    ตอนแรกนั่งรถออกไปจากอทยานก่อน แล้วก็เดินต่ออีกเท่าไรไม่รุ รุแต่ว่าโคตรเหนื่อยอ่ะ
    แบบคือมันก็เหนื่อยแบบทนได้อ่ะนะ แต่อึ้งอ่ะ ทำเราเหงื่อตกไปหลายเม็ด เป็นไปได้
    แต่หนุกดี เราชอบปีนเขา 555+ สนุกเราเลย
    แล้วก็กลับมากินข้าวเย็น  แล้วตอน 2 ทุ่มกว่าๆ ก็ไปส่องสัตว์
    ไม่ค่อยเห็นไรเลยเลย อ่ะเห็นตากวางปิ๊งๆ (ขออนุญาตใช้ศัพท์ที่ลอกมาจากพี่เป๊ก แบบว่าคิดได้)
    คือมันปิ๊งๆ จิงๆ แบบว่าเห็นแต่ไฟที่ตาอ่ะมันอ่ะ ไม่ได้เห็นตัวรายเลย
    แล้วก็กลับมานอน แต่ว่าที่ประทับใจจากการส่องสัตว์คร้งนี้คือ ดวงดาว แบบว่าเต็บฟ้าเลย
    สวยมากๆ สวยกว่าท้องฟ้าจำลองอีก
    เช้าวันร่งขึ้นต้องตื่น 4.30 สุดยอดเช้าแต่เราก็ตื่น 555+ ต้องไปร่วมกิจกรรมกับเค้าไม่ได้ๆ
    ไปดูพระอาทิตย์ขึ้นที่ภูค้อ ก็สวยดี แต่ที่สวยคือทะเลหมอกแบบว่า สวยจิงๆ เหอ ขนาดมาตอนที่มันยังไม่หนาวมากนะเนี๊ย
    ชื่นชมและถ่ายรุปซะพักก็กลับไปกินข้าเช้าแล้ว ก็เตรียมตัวไปวาดรูปที่ตรงที่ๆพระอาทิตย์ขึ้น
    แล้วก็วาดรูปๆ
    ตอนเย็นมีเล่นเกมส์เดินป่านิดหน่อย แอบเซ็งรอนาน
    แต่ตรงที่เค้าให้เดินก็สวยดี บรรยากาศดี ได้เห็นต้นน้ำด้วย น้ำใสมากมาย
    ตอนดึกมีเกมส์ต่อ ขอบอกว่าอันนี้แอบมันเพราะเดินตอนมืดๆ มืดจิงๆ
    แล้วก็มีปริศนาให้ทายเล่นๆ นิดหน่อย หนุกดี เราชอบเกมส์ปริศนา 555+ รายเนี๊ยเค้าให้ทำรายก็ชอบ พี่staff ดีใจตายเลย
    แล้วก็กลับมาที่พัก มีกินๆกันนิดหน่อย แล้วก็ประกาศรางวัลภาพที่เค้าให้โหวตอ่ะ ได้แก่
    มีรางวัล 1 สวยงาม 2 Abstract 3 อนุบาลได้อีก 4ฮาได้อีก และก็ 5 สวย (กว่านี้)ได้อีก
    แอบเขิลได้รางวัลสวยงาม ไม่น่าเชื่อ แอบคิดในใจนี้กรูจะโดนอ๊อฟ เด็กจิตรกรรมเกลียดป่าวเนี๊ย
    เราโหวตให้ของ อ๊อฟนะ เพราะของมันฝีมือดีกว่าจิงๆ
    แล้วเราก็ไปอาบน้ำ และก็เข้าเต้นท์มานั่งคุยๆๆๆๆ กะผึ้ง และก็พี่ขิง ส่วนเรื่องอารายก็ไม่สามารถบอกได้ 555+
    แล้วก็นอน ตื่นอีกทีตอน 7 โมงกว่า ไปอาบน้ำสระผม กินข้าว แล้วก็เก็บข้าว เก็บของเตรียมตัวกลับ
    รถถออกประมาณ 9 โมงก่า 10 โมง
    เค้าไปแวะที่น้ำตกเหวทรายก่อน อีกแล้วคร้าบ กว่าจะเดินไปถึงเค้าบอกว่า 700 ม.
    แต่รุสึกว่าเดินไกลมากไม่ไหวๆ เลยเรา
    แต่ไปถึงแล้วก็คุ้มค่าเพราะสวยจิง แล้วก็ถ่ายรุปๆๆ เดินลุยน้ำตกเล่น แล้วกลับ
    ระหว่างทางเล่นคิลเลอร์ แบบ non stop นานมากมาย หยุดเฉพาะตอนแวะปั๊มและกินข้าวเย็นเท่านั้น
    คิดดุเล่นกานประมาณ เกือบ 5 ชม.ได้มั๊งเผลอๆมากกว่า แต่ก็มันดี ทำให้ได้คุยกะคนอื่นด้วย
    แล้วเวลาประมาณ 20.30 ก่าๆ ก็มาถึงมหาลัย แล้วก็กลับบ้าน  นอน 555+ จบ
     
     
    ปล. ขอขอบคุณเพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ ที่ไปทริปสี้น้ำทุกคนน๊า ที่ทำให้เรามีความสุข
    ผึ้งเพื่อนที่ยอมเสียสละความสุขส่วนตนเพื่อเรา 555+ เห็นป่าวเราบอกแล้วกว่าสนุก
    พี่ขิงผู้ร่วมกินอยู่ หลับ นอน พี่โอ๊ต พี่อุ้ม พี่เมย็ พี่มัด พี่ปอง พี่เชียร์ พี่กล้าและพี่staff อีกหลายคนที่เราไม่รุจัก พี่เป๊กวิทยากร อ๊อฟอดีตเด็กจตรกรรม(สวรรค์แกล้งเราป่าวเนี๊ย) เพชร น้องตี๋
    เด็กจิตวิทยาทั้งหลายที่มา น้องฟาร์ม น้องจ๋า น้องมด บูม (ทริปนี้ไม่มีเมิ่งไม่ได้) คม แคน กิด น็อต ฉ่อย กลุ่มนั้นแหละไม่รุครบป่าว
    พี่จ๊ะ(น่ารักมากๆ) พี่บิว (น่ารักเหมือนกานและน่าเด็กมากๆ) พี่เฟิร์น(น่าเด็กอีกเหมือนกาน) พี่อ้อม พี่กระแต กลุ่มนี้น่าเด็กทั้งกลุ่ม
    ยา หลิง พี่ฟ้า พี่เน้ต โบว์ คิม แป้ง พี่แอมป์ พี่แอ๊ะ พี่อยู่ พี่โช พี แพต แบงค์
    อ่า... มากมายๆเท่าที่จำได้นะค่ะ ขาดครายก็ต้องขอโทดด้วย หวังได้เจอกานอีกนา ครั้งหน้าถ้าไม่ติดอารายเราไปแน่...
     
     
     
     
     
     

    เย้ๆ ไปเที่ยวๆ

    ชีวิตอันแสนสุขของเรากับ 5 วัน 4 คืน 23-27 ต.ค. 49 จะไม่เล่าก็ไม่ได้เพราะอยากเล่า 555+
     
    ไปสระบุรี
    เริ่มจากชีวิตวันที่ 23 แม้จะไม่ค่อยสุขเพราะต้องตื่นนอนตั้งกะตี 4 ก่า เพื่อไปเจอกะไอ้แอ้
    แล้วก็ไปณ จุดนัดพบด้วยกาน แล้วไงหล่ะ555+ มาเร็วไปประมาณ ครึ่ง ชม.(ไม่ได้บอกใครเลยนะเนี๊ยตอนแรก เด๋วเขาหาว่าบ้าเห่อ)
    ตอนแรกที่ตัดสินใจไปก็กลัวว่าจะไม่ค่อยรุจักใคร แต่ไปๆมาๆเรากะแอ้ก็คุยกะเค้าไปเรื่อย
    บอกกะโชคดีมากมายที่รูจัก ครู(พี่)แป๊บ พี่อุ๋ม พี่รี่ พี่พลอย พี่ดิว พี่ที ตู่ ปอ มาก่อนแล้วเลยเขาไปคุยๆเขา
    รถก็ออกเดินทางประมาณ 7 โมงก่าๆ ก็ไม่ได้lateรายมากมาย
    มีรถไปทั้งหมด 3 คัน(รถตู้) รถที่เรานั่งไปมี 6 คน 555+ แน่นอนเราต้องนั่งกะไอ้แอ้
    ก็คุยกานไปเรื่อยๆแถบตลอดทาง
    เค้าไปแวะเล่นเพ้นท์บอลกานก่อน
    แบบว่าดีใจจังอยากเล่นมานานแว้ว (โห่แต่แอบแพงอ่ะ ขนาดอ. ออกให้ตั้ง ครึ่งหนึ่งแล้ว ยังต้องออกกานคนละ 200)
    เริ่มเล่นสักพัก ก็ถูกยิง อย่าบอกว่ามันอย่างเจ็บอ่ะ (นี้คือหนึ่งในสาเหตุที่ทำให้เรามีรอยเขียวเต็มไปหมด)
    เค้าเห็นประมาณ 4 รอบนะ ถ้าจำไม่ผิด ผลก็คือเสมอกาน ดีจังที่เสมอกันไม่งั้นเสียหน้าไม่ดีๆ
    แบบว่าไม่น่าเชื่ออ่ะไอ้แอ้ถูกยิงแค่ครั้งเดียวจากการเล่น
     
    หลังจากนั้นก็ไปที่พัก ที่พักแม้ไม่ได้หรูแต่เราว่าดีเลยทีเดียวชอบมากมาย
    โดยเฉพาะห้องของเรากะแอ้ 555+ เปงบ้านต้นไม้มีห้องเดียวเลยนา
    เพราะห้องมันเล็กเค้าเลยให้อยู่ 2 คน แต่อยากบอกว่าเล็กจริง ประมาณ 3*3 ม.เองไม่เกิน
    และก็ไม่มีแอร์ แต่นั้นก็ไม่เปงผล เพราะอยากบอกว่าอากาศเย็นมากมายยิ่งตอนนอนกะตอนตื่นแบบว่าโคตรหนาว
    ตอนบ่ายๆพี่ดิวก็เป็นผู้นำกิจกรรม ต่างๆมาให้เล่น ก็ดีอ่ะได้เล่นด้วยกานเล่นได้รู้จักคนอื่น ไม่งั้นไม่กล้าคุยจิงๆนะ
    แล้วก้ฟรีสไตล์ 555+ จะทำรายกันละครับก็เล่นน้ำตกอ่ะจิ
    น้ำเย็นโคตรอ่ะ แถมเชี่ยวด้วย แต่ก็สนุกดีชอบๆ
     
    ตอนเย็นก็กินข้าว กินปลา เอ้ยปลาไม่ได้กิน กินแต่หมูหัน (ไม่รุเค้าเรียกงี้ป่าว)แล้วก็กิจกรรมที่พึ่งกระทำทุกครั้ง
    เหมือนไปเที่ยวก็คือ เล่นไพ่ ตอนแรกอ.เป็นเจ้ามือเล่นไปป็อกได้มานิดหน่อยไม่มากมายเพราะไม่ได้เล่นกะรวย (เราไม่ได้ด่าครายนา) แต่ไอ้แอ้ก็ได้มา 100 กว่า (แม่งไม่เอาเลี้ยงเพื่อนนะเมิ่ง)
    แล้วอ.ครูเอก ครูอัง ก็กลับ (พี่รี่ก็กลับด้วย) เราก็ยังคงเล่นไพ่กานต่อ แต่เปลี่ยนไปเล่นSlave แทน หนุกดีๆ
    555+ เล่นนานมากมาย เล่นจนทุกคนตัดสินใจว่าจะนอนก็เล่นไปนอน (ง่ายๆอย่างงั้นเลย)
    แล้วเรากะแอ้ก็เดินทางกลับบ้านต้นไปตอนตี 1 ก่าๆ แล้วก้หลับ
    ตื่นมาอีกทีก็ตอน 7 โมงนิด (ไม่ใช่วิสัยของเรานา) เพราะว่าเค้านัด 8 โมง กินข้าว ก็เลยต้องตื่นมาอาบน้ำแต่งตัวก่อน
    แล้วก็ไม่มีรายแหละกินเสร็จ ถ่ายรูปกลับ
    ตอนกลับมี 2 สองคัน ครั้งนี้เรากะแอ้นั่งคนละคัน เนื่องจากความจำเป็นทีต้องไปทริปอื่นต่อไปของเรา 555+
    คันของเรานั้นตรงกลับกรุงเทพฯ ส่วนแอ้ไปกะคันครูแป๊บที่แวะกินอึ่มมิลค์ และก็outlet
    เรามาถึงอนุสาวรีย์ประมาณ เที่ยงกว่า บ่ายโมง แล้วไปหาแม่ที่ทำงานเพื่อไปเปลี่ยนกระเป๋าเดินทางและ ชาร์ตแบตมือถือ
    แล้วก็กินข้าวด้วย 555+ ออกจาที่ทำงานแม่ประมาณ บ่าย 2 กว่า มายังมหาลัยตามกำหนดการที่พี่ๆทริปสีน้ำนัดตอนบ่ายโมง หุหุหุ ไม่ได้ตั้งใจสายนา แล้วเราก็มาถึงมหาลัยประมาณบ่าย 3 โมง โอ๊ะเราต้องแวะไปสโมฯเพื่อทำงานก่อน
    แล้วเราก็ไปถึงที่ๆเค้านัดตอน 5 โมงเย็นกว่า แย่จิงๆเลยเราแต่ไม่เปงรายเพราะเดินทางกัน 3 ทุ่ม
    แล้วเราก็มาถึงลานจามฯ ที่เขานัดพร้อมไอ้ผึ้งเพื่อเตรียมตัวไปทริปสีน้ำ โย่วๆ
    โปรดติดตามตอนต่อไป
     
    October 05

    X (อัลบัม)

         "ได้เจอพี่ต้า ตัวเป็นๆครั้งที่ 2 แหละ555+"
     
     
    แม้ว่าจะมาเล่าช้าไปหน่อย แต่ก็ดีกว่าไม่เล่าเลยเนอะ ไปเจอมาเมื่อวัน พฤหัสฯที่ผ่านอ่ะ (29-09-06) แบบว่าน่ารักจังเลย
    วันนั้นเป็นวันที่โชคดีมากๆ (แม้จะไม่ใช่กับการสอบMNGL) สอบเสร็จก็เลยไปสยามกะผึ้ง
    'อ่ะ คนมุ่งที่ดีเจสยามเยอะจัง ท่าทางจะมีคนมาเปิดอัลบัม (คิดในใจหลบไปทางอื่นดีกว่า ขี้เกียจปะทะกะคน)
    แต่ไอ้ผึ้งก็บอกว่ามาแล้วเข้าไปดูหน่อยแล้วกาน แล้วเราก็อ่ะตัวช็อคเกอร์ นี้น่า (คงไม่ใช่พาราด็อกซ์หรอก เปงไปไม่ได้น่า)
    ผึ้งบอกว่า งั้นก็พาราด็อกซ์ แล้วผึ้งก็บอกว่า นั้นไงพี่ต้า แล้วเราก็พยายามมองเข้าไปในกลุ่มคน
    อ๊ากส์โผล่เป็นช่องเห็นพี่ต้าก่อนใครเพื่อน'
    พี่ต้าน่ารักมากๆเลยอ่ะ พี่สอง พี่โจอี้ พี่บิ๊กก็ด้วย รวมถึงช็อคเกอร์อีก 2 คนด้วยนะ
    แต่ว่าไม่ได้คาดเลยว่าจะได้เจออ่ะดีจายจังเลย
    แล้วก็เห็นพี่แกทั้ง 6 (รวมช็อกเกอร์ด้วย) แจกรายเซ็นอยุ่ เราก็มองๆๆๆ
    แล้วก็ได้ยินเค้าบอกว่า ซื้อซีดี แจกฌปสเตอร์พร้อมรายเซ็น
    555+ ก็ไปซื้อเลยซิคร้าบพี่น้อง แล้วก็ไปต่อแถว  ความสุขนี้ยืนยงไปได้ยาวนานมาก
    กลับมากก็หฟัง แล้ว 4 วันที่หยุดอ่านหนังซื้อ ก็ฟังทั้งก่อนนอนและพอตื่นก็ฟัง บ้ามากๆไม่ไหวเลย
    อัลบัมนี้เพราะดีน่า แต่ฟังรวมแล้ว คิดว่า พี่ต้าอกหักป่าวเนี๊ย
    เพระเป็นเพลงเหมือนความรักที่จบไปแล้ว หรือไม่ก็พยายามแล้วก็ไม่มีผลอาราย รายเงี๊ย
    แต่ว่าแอบชอบเพลงนี้ที่สุดเลย "นั่งยาง" แนะนำให้ไปหาฟังกานนะ
    ฟังแล้วได้อารมณ์มากมาย 5555+
    ก็มีแค่นั้น.... แหละที่อยากจะเล่าให้ฟัง
    September 19

    โดนหลอกอ่า...

     
    อ๊ากส์---- ช่วงนี้ทำไมโดนคนหลอกง่ายจังเลยเนี๊ย สงสารเราอย่ามาอำเรากันเลยนะช่วงนี้T__T
     
    หือหือ โดนหลอกให้ซื้อเครื่องสำอางค์ดูดิ โคตรแพงเลย ไม่บอกราคาแล้วกาน แล้วคิดดูนะอย่างเราอ่ะนะจะไปนั่งล้างหน้าด้วย cleanser ซื้อมาแล้วมาลำบากตัวเองอีกอ่า แย่ที่สุด ต้องจ่ายเงินสองต่อเลย เหอๆ แต่ก็ยังไม่ได้ลองใช้เลย อยากลองดูเหมือนกานว่ามันจะต่างจากเดิมป่าว (ไมคนหลายคน ตกใจจังว่าไมเราเครื่องสำอางค์)
    จะเล่าให้ฟังๆ เราอ่ะนะแค่ยืนดูวีดีโอสาธิตวิธีการทำผมแบบง่ายๆ แบบต่างๆของ EVit แบบฆ่าเวลาระหว่างรอพ่อมารับ แล้วก็เดินผ่านshop เครื่องสำอางค์บอกชื่อไปเลยดีกว่าเพื่อนจะได้ระวังไว้ 555+ ของไอ้นี้อ่ะ MAKE UP FOR EVER เราก็มองแบบผ่าน เน้นว่าผ่านๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ไม่ได้จอง ไม่ได้แตะ ไม่ได้ทำรายเลยซะอย่าง อยู่ดีๆพี่คนขายแกก็เข้ามา
    พี่คนขาย-ลองหน่อยไม๊ค่ะ
     เราก็-ไม่ค่ะ ไม่เป็นราย
    พี่แก-นะลองหน่อยเหอไม่เสียเวลา
     เราก็-สายหัว แต่พี่แกยัง
    พี่แก-เนี๊ยแป๊ปเดียวเอง นะ นะ
    เราก็คิดในใจเออก้ได้ฟระไม่มีรายทำ แอบอยากรุนิดๆ และแล้ววววววววว ก็ติดกับพี่แก โดนลากเข้าไป ตอนออกก็แบบว่าไม่น่าเกรงใจพี่แกเค้าเลย เห็นว่าอธิบายอย่างตั้งใจพร้อมทั้งบอกราคาให้เสร็จสรรพ แย่ที่สุด และแล้วก็ซื้อ (มันต้องเป็นเพราะในจิตใต้สำนึกเลวของเราแน่เลยที่รู้สึกว่า อยากลองไม่ น่าเลย) ซื้อเสร็จก็เลยโทรไปให้ผึ้งว่า โดนหลอกล่อให้ซื้อไอ้นี้มาแหละ แล้วผึ้งก็ตะโกนเข้ามาในโทรสับแบบไม่ดังนักว่า "เฮ้ย ซื้อมาทำไม หน้าแกไม่จำเป็นต้องใช้ตัวนี้เว้ย" กรูคิดในใจ "ไวหล่ะเสียเงินป่าวจิงแม่ง อายว่ะ" แล้วก็บลาๆๆๆ บ่นไปกับผึ้ง บ่นเสร็จกลับบ้านมาเจอแพรก็บ่นให้ทั้งบ้านแพรฟังเลย คิดดุยังไม่วะใจมาระบายในบล็อกต่อ 555+
    นี้เป็นบทเรียนแสนแพงอีกตัวเลยนะเนี๊ย วันหลังจะไม่ฆ่าเวลาด้วยการwindow shoping คนเดียวอีกแว้วววววววววววววว
     
    อีกอย่างนาที่ทำให้คิดว่าตัวเองโดยหลอกโคตรง่ายเลย
    ดูดิโดยไอ้แอ้หลอก 2 วันติดเลย แย่มากเลยแกดูดิทำกรูเสีย self เลย
     
    Ps. วันไหนถ้าเราไอ้ตัวที่โดนหลอกนี้ไปจะบอกนะเพื่อนๆ แล้วช่วยบอกกรูด้วยว่ามันช่วยอารายได้บ้างป่าว
    (หรือว่าต้องไปเกิดใหม่เลยนี้ตรู)
    September 09

    เพราะอากาศเปลี่ยนแปลงบ่อย

    อยู่ดีดีก็รู้สึกอยากเขียนอะไรสักอย่างขึ้นมาทั้งๆที่ง่วงแสนง่วง
    ช่วงนี้กำลังเป็นหวัดอยู่พอดี ประจวบเหมาะกับการที่เพิ่งไปดู SEASON CHANGE มาเมื่อวันอังคาร
    ประทับใจหลายๆอย่างของหนังเรื่องนี้มาก
     
    -ขอชมความคิดไม่รุว่าจะเป็นของผู้กำกับหรือคนเขียนบทดี เพราะไม่ได้เห็นหนังวัยรุ่นแนวรักๆ ที่ไม่เรท และทำออกมาได้ดี สื่อถึงอารมณ์ได้ดีมากๆเลย
    -อีกอย่างหนึ่งคือ ความฝันของคนหนุ่มสาว (555+ขอใช้คำนี้แล้วกันดูเฉยดี) ไม่รู้ว่าคนอื่นที่ไปดูจะได้รับสิ่งนี้กลับมาแบบเราบ้าง เพราะแบบว่ามันจึก!แทงใจ ดูแล้วอยากจะร้องไห้กับเรื่องของตัวเองสุดๆ (นี้เราไปดูหนังแนวไหนมาฟระเนี๊ยไม่ได้ซึ้งกะเรื่องความรักเค้าเลย) อิจฉาคนที่ยังมีฝันอยู่จริง โดยเฉพาะบทที่ถึงแม้จะเป็นตัวประกอบพูดแต่มันมีค่ามากมาย มีค่ามากจริง คือเขาพูดประมาณว่า "..อาชีพทุกอาชีพมีความเสี่ยงหมดแหละ ดูอย่างร้านขายของซิ ก็ใช่ว่าจะขายดีอย่างร้านของแกทุกร้าน บ้างร้านขายไม่ได้ก็ต้องปิดกิจการไป..." อารายประมาณนี้ความจิงมีมากกว่านี้อีกอ่ะ เสียดายที่จำมาได้ไม่หมด
     
                    ชอบประโยคนี้ที่สุดเลยอ่ะ ความจริงจะเรียกว่าชอบก็ไม่ถูก เรียกว่ามีความหมายกับเรามากที่สุดเลยมากกว่า มันทำให้เราเข้าใจถึงสิ่งที่เราไม่ควรจะปล่อยให้มันผ่านเลยไป ปล่อยให้มันไปโดยไม่คิดที่จะคว้ามันเอาไว้ ความผิดพลาดของเรา พูดแล้วก็เศร้าจริง หือๆๆ พูดเรื่องนี้ที่ไรร้องไห้ได้เกือบทุกทีเลย
                     เรื่องนี้ทำให้เรารุ้สึกว่า ทุกอย่างมันเป็นความผิดของเราชัดๆเลยอ่ะ เราไม่น่าเลย ไม่น่าเลยจริง เราไม่น่ามั่วแต่หลงระเริงกับความสามารถอันน้อยนิด ที่ต่างจากคนอื่น จนละเลยกับการแสวงหา การพยายามไขว่คว้า ให้ได้มาซึ่งสิ่งที่ใฝ่ฝัน แล้วไงละ แล้วเกิดอะไรขึ้น ที่เกิดขึ้นอยู่นี้คงเป็นสิ่งที่พระเจ้า สวรรค์หรืออะไรก็ตามที่คนเรียก คนเชื่อถื ได้ลงโทษเรา ในโทษฐานละทิ้งความฝันของตัวเองไงล่ะ
     
    แต่ไงๆก็ตามเรื่องนี้ขอบอกว่าสนุกมาจริงๆนะ ไม่เสียใจเลยที่ไปดู
    June 25

    งานโฮม

    เพิ่งกลับจากงานโฮม ถึงบ้านเกือบเที่ยงคืนก็เลยมาอัพ
     
    อยากจะบอกขอบคุณ และก็ต้องขอโทษ เพื่อนทุกคนที่ไปงานด้วยนะ
    คนที่ไปก็คงจะรู้ว่ามันเป็นยังไง
    คือ เราบอกตรงเลยนะไม่ได้ไปคราวนี้ คราวหน้าจะมีอีกรึป่าวเราไม่รุ้
    ข้อผิดพลาดไม่ใช้ที่สถานที่ ไม่ใช่ที่ราคา แต่เป็นที่คนมางาน
    เราเศร้ามากเลยอ่ะ ทั้งๆที่คนบอกว่าจะมากันเยอะ อยากให้จัด อยากให้มี
    แล้วพอจัดแล้วมากัน แค่ 24 คน และมีน้องมาอีก 3 คน
    เราไม่รุพูดยังไงเลย ทั้งที่สถานที่มันดีมากๆ เป็นส่วนตัว วิวดีโคตรรร
    คือคนที่ไปอ่ะ พอเห็นแล้วไม่มีครายอ่ะที่บอกว่า มันแพงไปเลยซักนิด
    ถ้าถามเราเราว่ามันถูกด้วยซ้ำ เมื่อเทียบกับอาหาร และสถานที่แล้ว
    เหอ ไม่รุจะอัพยังไงดี แต่ก็เป็นความผิดเราด้วยแหละมั๊ง
    ที่เลือกจัดวันที่คนไม่ว่างกันเยอะ
    หืมมมม ยังไงๆก็บอกตรงๆนะว่าเสียความรุ้มากจิง
    ที่คนมาน้อยมากเลย
     
    แต่ถ้าถามเราว่าในงานสนุกไหม
    เราว่าสนุกนะ สนุกมากๆเลย
    แถมตอนจบได้บูมด้วยแหละ
    (เกือบ จำบูมไม่ได้ แหะๆ)
     
    ขอบคุณอีกครั้งสำหรับคนมางานนา
    โดย เฉพาะปิ๊ปพูดใจดีในยืมเงินด้วย (ก๊อฟด้วยๆ)
     
    Ps. เพื่อนคนที่กลับไปก่อนอาจจะบอกว่างานกร่อยๆ
    ก็ต้องขอโทษด้วยนา
    June 13

    สถานที่ๆ เอาแล้วไง

    อ๊ากส์ สถานที่อ่ะบนเรือคงไม่เวิร์คแล้วอ่ะ
     เพราะพวกเราจะไม่เป็นส่วนตัว และไม่สามารถเอะอะโวยวายได้มาก
     เพราะฉะนั้นวัน พุธที่ 14 มิ.ย. (พรุ่งนี้) เจอกานในเอ็มนะ
    เพื่อนๆมาตกลงกานอีกที วันพฤหัสจะได้เก็บเงินซักที
     
    เพราะฉะนั้นเมื่อไม่เรือ เราก็จะขอนั่งดูเรือ 55+ ไม่ช่ายแหละ
     
    สถานที่ได้แล้วนะ คือ โรงแรมริเวอร์ไซด์
     
    เป็นอินดอร์ แต่ติดแม่น้ำเจ้าพระยา อยู่ตรงสะพานซังฮี่
     
    ราคาบัตร ตอนแรกจะออกให้น้องแต่ดูราคาแล้วสู้ไม่ไหว
     
    น้องพี่ คนละ 450 บาทนะจ๊ะ จ่ายเงินกะเราแล้วเอาบัตรไปเลย
     
    มีบัตรขายหน้างานด้วยนะจะบอกให้ อิอิ
    June 11

    แก้ไขๆ

    งานโฮมเลื่อนเข้ามาไปเป็นวันที่ 24 มิถุนายน 2549  นา
    อันนี้คงไม่เปลี่ยนแล้ว เพราะวันอื่นไม่เวิร์คจิงๆ ฟันธงๆ ส่วนราคาอันนี้เด๋วมาบอกพร้อมสถานที่ แล้วก็จะเอาบัตรมาขายให้ อาทิตย์หน้า แล้วจะมาบอกต่อ
     
    มาบอกต่อกานนิดๆ หน่อยๆ
    สถานที่ที่ไปดูๆอยู่ก็มี
    1.) ริเวอร์ไซส์ (มีแบบล่องเรือด้วยนา ไม่แพงด้วย)
    2.) ตะวันนารามาด้า
    3.) บางกอกซิตี้ (ชั้นบน)
    4.) โซลทวิน
    5.) สมาคมนิสิตเก่าจุฬาฯ (อันนี้ไม่ชัวร์เพราะเราเลื่อนเค้าไปที่หนึ่งแล้ว ไม่รุว่ายังว่างป่าว)
    6.) อาคารศรีจุลทรัพย์ ตึกกกต.นั้นแหละ
    7.) มณเฑียร
     
    ครายมีส่วนลดที่ไหน หรือคิดว่าที่ไหนดี ไม่ดียังไงก็รีบบอกมานา
     
    ตอนนี้เลือกได้แล้วเป็น ล่องแม่น้ำเจ้าพระยา
    ราคาบัตรกะสถานที่นัดพบขึ้นเรือต้องรอวันพุธนะจ๊ะ