SoN-ice's profile=ชีวิตไม่มีคำว่า "พัก"=PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
=ชีวิตไม่มีคำว่า "พัก"=ล่องลอย ไร้หลักแหล่ง November 02 ทริปสีน้ำ-เขาแหลมกิ๊บกิ้ว!!
ค่ายสีน้ำปีนี้มีเรื่อยให้กรี๊ดตั้งแต่ตอนไป 555+ อ๊อฟนายเยี่ยมมาก ที่พาพี่บู้มาให้กรี๊ด Thanksๆ อิอิ
วันแรกออกเดินทางตอนเที่ยงคืนกว่า ก็ไม่มีรายมากมาย ไปถึงก็ไปวาดๆ ชิวๆ สไตล์ทริปสีน้ำ
สถานที่สวยดีอ่ะ เราชอบมากๆ มีผีเสื้อเยอะๆ ประหนึ่งอยู่ในCG เลย ได้เล่นน้ำไปนิดหน่อยเองเสียได้อยู่
กิจกรรมหลัก คราวนี้ แน่นอน 555+ เล่นไพ่ ไปครั้งนี้ชอบอ่ะ ไพ่สร้างบ้านหนุกดี อยากเล่น (เด๋วไว้ไปเล่นไพ่ตอนที่ เสม็ดอิอิ)
วันที่ 2 ไปล่าหมูป่า 555+ มะช่ายแหละ เดินป่า ตามล่าหาน้ำตก 6 ชั้น อยากบอกว่า
"เหนื่อยมากๆ" โคตรไกล อ่ะ แต่ดีได้ออกกำลัง หนุกหนาน ไปอีกแบบ เจอถากด้วยอะ _*_"
กลับมาเหน็ดเหนื่อยแสนสาหัส555+
วันที่สาม ไปหาสมบัติ ที่เขื่อนเขาแหลม ไปวาดรูป&Drinks มันส์มากมาย
เกมส์โดเรมอนที่เคยเล่นกะไอ้เบลล์ที่นี้ก็เล่น 555+ ไม่ค่อยโดนกินเท่าไร ดีแหละไม่เมา
ร้องเพลง แหกปากไปเรื่อยเปื่อย กะพี่จิ๊บสงสารเต้นท์ข้างๆมากมาย
เล่าแบบย่อ แล้วกาน ช่วงนี้ไม่ค่อนอยากเขียนอารายเปงเรื่องเปงราว เขามาอ่านก็ทำจายกานหน่อยน๊า
Ps. ขอบคุณบูม เน่ คม มากๆ ที่จัดค่ายนี้ขึ้นมา ไม่มีพวกแกเราคงไม่ได้มาทริปนี้แน่ๆ
 October 23 ค่ายสุรินทร์ฮัลโหลเพื่อนๆ
ดังที่รู้กานอ่ะนะว่าเราไปค่ายสุรินทร์ของบิ๊กมา ก็ไม่มีอารายอยากบอกว่า "สนุกมากมาย" (สนุกจน 555+)
ก็ต้องขอขอบคุณบิ๊ก และเพื่อนๆที่ค่ายทุกคนนะ ที่ทำให้เราไม่รู้สึกเปลี่ยวเลย รวมถึงน้องๆ ค่ายด้วยน๊า น่ารักทุกคน
ไม่มีรายแหละ แหะๆ
Ps. สานฝันให้เป็นจิงน๊า~~=^.^= August 20 อัพซะหน่อยสุดสัปดาห์นี้ทำให้เรารูปสึกว่า " การนอนอยู่บ้านมันเป็นอย่างงี้นี้เอง"
ไม่น่าเชื่อเลยจริงๆ ว่าเราจะลืมการพักผ่อนไปได้ เห้อ มันช่ายสบายเสียจริง เหตุอันที่ทำให้ไม่ได้อยู่บ้านนั้นเป็นเพราะเราเองแหละเหอะๆ ไม่น่าเชื่อจริงๆ ว่าคนขี้เกียจอย่างเราจะลืมการทำตัวขี้เกียจอยู่บ้านได เริ่มรุ้สึกว่าตัวเองติดนิสัยเสียแล้ว ที่มีเวลาว่างที่ไรต้องหาอะไรใส่เข้าไปในตารางโดยที่ลืมไปเลย ว่าไม่ได้อยู่บ้านเลยนะเนี๊ย (นี้ก็เห็นว่างปุ๊บ ไปเรียนขับรถ และยังไม่วายไหนจะต้องเรียนAUA อีกคอร์ส แม่งเมื่อไรจะจบสักที แล้วก็จะเรียนภาษาที่สาม ไปทริปสีน้ำ ไปค่ายอาสาของไอ้ติ๊กที่ภูเก็ต ไปเที่ยวกะเพื่อนๆทั้งหลายแล่ เอาอีกแล้วกรูแล้วจะว่างไม๊เนี๊ย)
อ่าเรื่องนี้นั้นต่อยอดมาจาก หลังจากกลับจากเวิร์ค เพราะพอกลับมากได้ งานแรกก็เอาเริ่ม ครับพี่น้อง Concert 2 วันติด ไปทำงานที่คอนเสิร์ตอัลเทอร์เนทีฟไทย อย่างที่รู้ๆกาน หลังจากนั้นก็ก็ทราบข่าวว่าตนได้เป็นตัวสำรองทำงาน UNIVERSIADE ที่มธ. ประจำสนามแข่งเทควันโด หลังจากเพิ่งสอบเสร็จมาหมาดๆ อันนี้มันส์มาก เพราะไม่ได้ทำอารายเลยเอาจิงๆ ตำแหน่งนั้นคือ "ดูแลสนามแข่งขัน" ฝ่ายระบบสาธารณูปโภค 555+ สิ่งที่ทำที่แน่เนี๊ยถ้าตั้งใจจิงสามารถดูแข่งได้ทุกคู่ไม่ขาดเลยนะ(ตรงมะ ดู แล สนามแข่ง) แต่ประสบการณ์ที่ได้ยังเต็มอิ่มคือการ แซบ!!นักกีฬาโดยเฉพาะเกาหลี ไม่ไหวแหละติดโรคบ้าเกาหลีมาได้ไงเนี๊ยเรา 555+ ป้าบป้าบ ป้าบป้าบ ป้าบป้าบ ป้าบ!"เท~~ฮันนิง กุ!" อิอิ งานนี้ไปกินอยู่ทีมธ.รังสิตมา 6 วัน 5 คืน มันส์มาก ได้เพื่อนมาอีกกลุ่มแว้ว งานนี้ประทับใจพิธีเปิดมาก โดยเฉพาะการแสดง "Soul of Nation" อยากบอกว่าติสส์มากๆเลย ชอบสุดๆ แบบว่ารับความรู้สึกได้เลยอ่ะนะจุดนั้น คิดได้ไงประทับใจจริงๆ
กลับมาจากโลกแห่งกีฬาได้ก็ต้องมาทำงานมากมายๆ ทุกวิชาเลย นึกแล้วเหนื่อยๆ ว่าแล้วก็ไปทำงานดีกว่า
 Ps. - ถึงโรตี/บุหรี แกเราอัพเพราะแกเลยนะเห็น เม้นท์แล้วไม่ยอมๆ
- เน้นอีกครั้งว่าการแสดง "Soul of Nation" สุดยอดมากๆ
- ออม แก้ว เพื่อนที่ดีและ น้ำ พงศ์ นุ พี่ออม กล วัต เบิร์ด กุ๊ก ฯลฯ ที่ได้จากการทำงานกีฬาม.โลก
- ตอนนี้เรียนขับรถอยู่ แม่งกรูทำเครื่องดับติดสติโรงเรียนเค้าแล้วมั๊งเนี๊ย
- เดือนหน้าเตรียมไว้เลย meeting staff งานอัลเทอร์ฯ เจอกานนะบุ๋มบิ๋ม
- อยากนอนอยู่บ้านต่ออีกหนึ่งอาทิตย์จังเลยเรา
- แพรวแล้วเรากะแกก็ยังไม่ได้เจอกานเลย ของขวัญจะเน่าคาบ้านเราแล้วอ่ะ (ของมิ้นด้วย) 555+
- สุดท้ายแหละจิง เราอยากดูหนังเรื่อง 1408 จังเลย (I know who killed me กับ The Invasion ด้วยอ่ะ) ครายอยากดูไปดูกาน ไม่งั้นไปดูคนเดียวอีกดีก่า มันส์ไปอีกแบบ 555+ August 01 ว่างซะที555+
หายไปนาน เหมือนตายแล้วเกิดใหม่เลยเนอะๆๆ
3 เดือนที่USAมีเรื่องเล่าสนุกสนานมากมาย แต่ถ้าล่าในนี้ทั้งก็คงไม่มีคนอ่าน (เพราะเยอะเกิน)
สิ่งที่ได้รับนอกจากเงิน 555+ ที่เหลือกลับมาเพียงครึ่ง ประสบการณ์การทำงาน การใช้ชีวิต
การปรับตัว ความสนุกสนานจากเครื่องเล่นแสนสนุก หุหุหุ รวมถึงมิตรภาพดีๆทั้งจากกลุ่มเพื่อนที่ไปด้วยกัน และเจอกันที่นู้น จะไม่มีวันลืมเลย
กลับมาได้ประมาณ 2 เดือนแล้ว การกลับมาเรียนหนังสือใหม่อีกครั้งทำให้ใจช่างทรมาน 555+ และการสอบที่แสนทรหด
สำหรับครอบครัว ที่คิดถึงที่สุด และการอดดูคอนเสิร์ต ตั้งสี่ ห้า เดือน (และแล้วก็ได้ฟังสักที) อ๋อ รวมถึงเพื่อนๆทั้งหลายที่เราทิ้งไปให้เปลี่ยวใจอยู่เมืองไทยด้วยนะ แย่จริงๆ หนีไปมีความสุขตั้ง 3 เดือน "^o^" หุหุหุ
Busch Garden, VA
-อพอลโล่ จ๊า ฉันคิดถึงเธอกับความสูง 210 feet สุดสนุก (เล่นยังไม่ถึง 20 รอบเลย)
-Griffon ด้วย 90 องศา และการหยุด 10 วินาที (รึป่าว?) ทำให้ใจเราเต้น
-Italy Garden ที่ที่ท้องฟ้ายามค่ำคืนงดงามที่สุด เท่าที่เราเคยเห็นมา (เราชอบที่สุด) และการทำงานอย่างเหน็ดเหนื่อย (Lit' Ballons, Lit' Griders, Battering Ram(ไวกิ้งบ้านเรา), Flying Machine(good 4 exercite 555), และ Davinci's Cradleที่แสนสบาย)
-Pompaii เราอยากอยู่ให้ถึง ฮาโลวีน(น่าสนใจมากมาย) และโชว์ที่เจ๋งมาก
-Festa ไม่เอาแล้วคร้าบกับ Tea Cups กูเล่นแล้วเวียนหัว
-Germany-Land of dragon ที่ที่ไปเป็น Host ครั้งแรก
-France ไอศครีม+funnel cake+EBA ที่นี้เป็นแดนแห่งของอร่อยสำหรับเรา
-England, dipping dot แสนสนุก แสนอร่อย แถมได้เงินเพิ่ม การถูกtransferที่มีความสุขที่สุด
-Irland ดินแดนแห่งเวทย์มนต์ เรารัก การตกแต่งที่นั้นที่สุด
Ps. McDonald's การทำงานที่สนุกสนาน และอาหารแสนอร่อย Chicken sandwich ฉันรักเธอ
วอชิงตัน DC
-เหนื่อยมากกับการเดิน อยากรู้ว่าเป็นไง เมื่อไปลองเดินจาก กลุ่มก้อนพิพิธภัณฑ์ ไปยัง White House แล้วไปแท่งบาสิลิสค์ ต่อด้วยเดินไปหาลุงลินคอน แล้วเดินกลับมา ณ จุดแรกใหม่อีกครั้ง ปิดท้ายด้วยการไปรัฐสภานะ
-ดีใจได้นอนวัดไทย หลวงพี่ใจดีมาก ได้ไหว้พระธาตุถึงวอชิงตันเลย
-พิพิธภัณฑ์ ก็ไม่อัศจรรย์ใจเท่า National Museum ใช่อันนี้ป่าว ที่มันมีสัตว์สต๊าฟเยอะมากกกกกกกกกกก
-ตึกที่นั้นแสนสวยและเป็นระเบียบ
New York
-ดินแดนแห่งหมากฝรั่ง555+ ก้มดูที่พื้นได้เลย
-เมืองแห่งตึกสูง
-Time Square น่าประทับเป็นที่สุด แสงสีที่น่าตระการตา
-Continental Hotel โรงแรมที่ถูก ตกแต่งสวย แต่ลิฟท์พัง แล้วไงตรูต้องอยู่ชั้น 6 เนี๊ย
-China Town แม้ไม่เจอของถูก แต่เราเจอเจ๊กที่ถูกใจ555+ ฮาได้อีก
-เจ๊ (miss Liberty) เกือบลืม การไปเยี่ยมเจ๊ที่เสียเวลาไปทั้งวันเลย
-metro ที่น่าหลง
-กุมภาพันธ์ และแล้วพวกเราก็เจอ สวยมาก (แต่เรานึกถึงซีรีย์เกย์เรื่อง Angel)
-5th Avenue(ฟิฟท์ อเวจี) ตื่นเต้นที่สุดตอนเข้าLV
-South street Sea Port ของถูกนะคะ จริงๆ
LA
-หนักและเหนื่อยกับการเดินทางมาที่พัก
-เจอแล้วChina Town ที่ของถูก (เอาเส้นเล็ก ลูกชิ้น คะ)
-Disney Land ดินแดนแห่งความฝัน Studio ถ่ายรูปของพวกเรา 555+ Souvenir สวยมากมาย แต่แพงง่ะ (เอิร์ธอดถ่ายรูปกับมิคกี้เลย)
-Universal ความประทับใจที่ไม่มีวันลืม Haunted House ที่น่ากลัวที่สุดที่เคยเจอ (ใครกลัวจะไม่กลัว ลองเข้าเป็นคนแรกนะ) ชอบโคตร หุ่นขยับได้ มัมมี่ขยับได้ และ จูลาสิก พาร์ค นี้เราอยู่ในหนังรึป่าว
ข้อควรระวัง
Gray Hound ช่างน่ากลัว และทรมาน หากไม่เชื่อต้องลอง ประสบการณ์ที่ไม่รู้ลืม 555+
March 10 The Eveก่อนอื่นเราขอตะโกดังๆก่อนว่า "งานกรูเสร็จแล้วเว้ยยยยย" 555+
เพื่อความซะจายกลับการทำงานอย่างเหน็ดเหนื่อยมาเกือบสัปดาห์เหอ
วันนี้เป็นวันก่อนที่เราจะต้องจากบ้านไปนานถึง 3 เดือนแล้ว พูดแล้วใจมันโหว่งๆ ไงไม่รู้
ไม่รู้ว่าจะต้องเจออาราย จะเป็นงายบ้างก็ไม่รุ้
เริ่มคิดถึงแม่ คิดถึงพ่อ คิดถึงน้อง คิดถึงเพื่อนตั้งแต่ยังไม่ได้ไปเลยนะเนี๊ย
แต่อย่างน้อยวันนี้ก็เป็นวันดีๆ ที่ฤดูร้อนเรามีที่เธอแล้ว 555+ อย่างเพิ่งตกใจไปว่าเราไปมีแฟนที่ไหนน๊า
เป็นเพราะ เราได้อัลบัมSummer ที่หามานานมาแล้วตั้งหาก ต้องขอบคุณพี่"ปลาทูนึ่ง" นะคะแล้วจะรีบโอนเงินไปให้ค่ะ
ดีใจมากมายที่ก่อนไปได้เจอเพื่อนๆทั้งหลายแล้ว เหลือก็แต่ไอ้นก อะไอ้ฝนนี้แหละ อดเจอเลยเพราะนกรีบกลับบ้านแท้ๆเลย ส่วนฝน 555+ แกยังติดเงินเราอยู่นะแล้วจะกลับมาท่วง ความจริงตอนนี้มีแพรอีกคนที่ยังไม่ได้ไปหา แต่ไม่เปงรายกะว่าเย็นนี้จะไปขี้จักรยานด้วยนะ
เมื่อวานได้เจอแพรว ไปกินMK ด้วยกานอิ่มแทบตายเลย โชคดีมากระหว่าทางได้เจอขวัญ แล้วก็ไปเจอผึ้งที่เซ็นทรัล และแอ้ยังอุตส่าออกมาหาที่เซ็นทรัลด้วย ไม่เปงรายนะแกไม่ได้ไปส่งก็ไม่เปงรายตั้งใจทำงานนะ ฝากดูแลเด็กด้วย อิอิ เปงห่วงๆ
แล้วยัง Fat Awards ที่ทำให้เราได้เจอมิ้น และพี่ต้า (รักษาสุขภาพด้วยนะคะ) 555+ ก่อนไป
 ไงๆก็คิดถึงทุกคนเลยน๊า แล้วไว้เจอกานเปิดเทอม พร้อมขอฝากPs. แอ้เราไม่ลืมหรอกน๊า
March 05 นับเวลาถอยหลังเหลืออีก 5 วันเองก็ต้องไปเวิร์คแหละ ทั้งตื่นเต้น ทั้งดีใจ และก็เส้าๆอยู่นิดไม่รุทำไม
(เส้าเพราะงานไม่เสร็จป่าวเรา 555+)
นี้แอบเซ็งนะเนี๊ย ช่วงนี้อุตส่าตั้งจายมาอัพบล็อก ดังโพสต์ไม่ติด
อยู่ดีๆก็แฮงค์ แย่เลย เลยต้องพิมพ์ใหม่
ดูเหมือนจะว่างเลยเนอะมานั่งอัพทุกวัน ทั้งๆที่งานก็ยังไม่เสร็จเลย
แต่ว่าตอนนี้ก็ว่างๆอยู่ (เหรอว่ะ) เลยมานั่งระบายอารมณืใส่สเปซเล่นดีกว่า สบายจายดี
เออวันนี้ไปตัดผมมาแหละ เหอ คิดถึงพี่ใหม่คนที่ตัดผมให้เราครั้งหลังนี้จังเลย
พี่แกออกไปแหละ เลยต้องหาช่างใหม่เลย แต่ก็ไม่ถูกใจเท่าพี่เค้า
ท่าทางพี่แกจะไปอยู่กะแฟนที่เกาหลีแล้วแน่เลย 555+
เหลืองานยังไม่เสร็จเท่าเดิมเลยอ่ะ แต่ไงๆ คืนนี้ของเราต้องเสร็จ55+
เพราะพรุ่งนี้ก็งาน Fat Awards แหละ เพราะฉนั้นไม่ได้ทำแน่ๆ
เหนื่อยจัง ถ้างานนี้เสร็จ ก็ยังมีงานวิชาเลือกอีกชิ้น
เทอมนี้วิชาเลือกนี้เหมือนเลือกทางที่แสนลำบากยังไงไม่รุ
ถึงตอนเรียนจะสนุกอยู่ก็เถอะ แต่ตอนทำงานนี้นรกมากเลย
ไม่ใช่เพราะว่างานมันเยอะเกินไปหรอกนะ แต่งานมันยากเกินไปตั้งหากล่ะ
พออ. ส่งคืนที่ก็ลุ้นที่ว่ากรูจะได้เกรดไรจากงานนี้เนี๊ย ได้เอ- มาครั้งหนึ่งเกือบกรี๊ดแนะ ตกใจสุดๆ ดีจายอย่างแรง
แล้วคิดดูดิชิ้นนี้เก็บเยอะสุด กดดันโว้ย (ยังไม่ได้เริ่มทำเลยด้วย)
ว่าแล้วช่วงนี้ก็มีแต่เรื่องที่ทำค้างคาไว้ ไม่เสร็จซักอย่างเลย แย่มากมาย
รายงาน 2 ฉบับ ของก็ยังไม่ได้ซื้อ ยังไม่ได้จัด เอกสารที่ต้องเตรียมตัวก็ยังไม่ได้อ่าน
ตายห่- เลยเราชีวิต
อย่างน้อยตอนนี้ก็หายเซ็งเรื่องงานที่คิดไม่ออกไปแหละ ค่อยยังช่วงหน่อยหายหงุดหงิดแว้วววว
Ps. ไปเมกาฯ คราวนี้คิดถึงบ้านแน่เลยโดยเฉพาะแม่(น้องกะพ่อด้วย) เขิลๆ
คืดถึงเพื่อนๆที่อยู่ที่นี้ด้วย ส่งสารเหมือนทิ้งพวกมันไป เราขอโทดน๊า
คิดถึง Dox ด้วย ไม่ได้ดูคอนเสิร์ต 3 เดือนจะตายป่าวเนี๊ย
ชีวิตไปอยู่ที่นู้นจะเปงงายไม่รุ เริ่มตื่นเต้นแหละ March 03 วันที่แตกต่างความแตกต่างจากเหมือนช่างมากนัก
วันนี้ไม่น่าเลยตื่นนอนสายมากมาย(ก็เมือวานล่อนอนซะตี 3 กว่า+กับคืนก่อนหน้านั้นก็ไม่ได้นอน55+)
ก็เลยไม่ได้ไปซื้ออของอย่างที่วางแผนไว้เลย
เหอเหนื่อยใจจิง งานก็ไม่เสร็จ ของก็ยังไม่พร้อม เหอๆ ความจิงเมื่อตอนบ่ายๆยังดีอยู่เลยนะเนี๊ย
แต่อยู่ดีนั่งทำงานอยู่ก็คิดอารายไม่ออกซะงั้นหงุดหงิดๆ
ชีวิตหนอชีวิตคนเนอะ เมื่อวานยังสุขอยูเลย วันนี้ก็เส้าซะแว้ว
แต่การคิดอารายไม่ออก เนี๊ยทำให้ไม่อยากทำอารายเลยจิงๆ
แต่ไม่ได้ๆ ไงๆก็ต้องทำละเนอะ เหอ(ถอนหายใจบ่อยเจงกรู)
แต่ที่รุๆตอนนี้ไม่รุเปงราย "เซ็งวะ" วันชื่นคืนสุขสุขจายเจรงๆ
(สุขใจจริงๆ-สำหรับผู้ไม่ชอบภาษาวิบัติ)
จะอารายหล่ะคร้าบพี่น้อง ก็สอบเสร็จแล้ว จะขึ้นปี 3 แว้วแก่จังเลยเรา รู้สึกโล่งสุดๆ สอบครั้งนี้รู้สึกทรมานมากๆ ไม่รุทำไมเหมือนกาน เหอ... อีก 8 วันก็ต้องไป Work&Travel แล้วรู้สึกตื่นเต้น แต่ก็โหวงๆ ไงไม่รุ ไม่ได้เจอครอบครัว พ่อ แม่ น้อง (พี่หมีด้วย 55+) เพื่อนๆ แอ้ ผึ้ง มิ้น นก ฝน แพร แพรว ฯลฯ อีกมากมาย ไม่ได้นอนบนเตียงเล็กๆ ของเรา ไม่มีโอกาสได้อู้นอนนิ่งๆเฉยๆ อีกตั้ง 3 เดือนแนะ
 นอกจากนี้ยังไม่ได้จัดกระเป๋า ซื้อของ อารายมากมายเลย 55+ ไอ้ยุ้ยเตรียมจะเสร็จแหละ แต่ที่สำคัญมากอีกอย่างคืองานยังไม่เสร็จเลย 555+ มีรายงานรออยู่อีก 2 ชิ้น ต้องส่งวันที่ 7 กับ 9 มี.ค. เหอๆ พูดแล้วเหนื่อยๆ เรื่องเรียนนี้น่าหนักใจจริง กลัวเกรดเทอมนี้มากๆ อ.บอกมาว่าเกรดออก 14 นี้ พระเจ้า อารายมันเร็วขนาดนั้น แต่ก็ดี จะได้รุๆมันไปเลย ว่าจะขยันแล้ว แต่ก็ขยันไม่ได้ซักที อ่านไม่เคยเกิน 1 รอบเลย อ๋อ มีตัวหนึ่งอ่าน 2 รอบ MIS ไม่ได้ๆ ตัวนี้คะแนนmid term เน่ามาก ต้องฉุดม้นขึ้น อุคส่าห์รู้สึกว่าพอทำได้แล้วนะ ปรากฎไงครายๆก็ทำได้แน่ว่ะ แล้วเกรดตรูจะเป็นเท่าไรนี้ ไหนจะ Eng อีกทำไมๆๆๆๆๆ วิชาใดที่ตรูพอทำได้ ทุกๆคนก็จะทำได้ แย่ๆ แย่ไปกว่านั้น 11 มี.ค. เราอดไปเจอพาราด็อกซ์ เหอแต่ต้องทำใจเพราะถือว่ามีโอกาสได้เจอเค้ามาหลายทีแหละ แต่มันยังไม่หมดแค่นั้นดิ "เอาแต่เล่น3" ทำไมๆๆๆ ครั้งแรก เครสเชนโด ก็ดีแต่ไม่กรี๊ด ครั้ง2 blackhead มันส์แต่ไม่กรี๊ดอีก แล้วทำม๊ายยยยยยย ครั้งที่ 3 นี้ถึงเป็น PARADOX ที่ทั้งกรึ๊ด ทั้งรัก ทั้งหลง หือๆๆ อดไปดูเลยอ่ะ แต่ไง ก็ขอเชียร์ทุกวงที่ลงแข่งแล้วกาน ท้ายสุดแหละวันนี้อารมณ์ดีไม่มีอารายเลยมานั่งอัพบล็อก แต่งบล็อก ที่มันหมดอายุมาหลายเพลาแหละ แหะๆ (ว่างจริงๆเลยนะ รายงานstat. รายงานวิชาเลือก ยังไม่ได้ทำ กระเป๋าไม่ได้จัด ของไม่ได้ซื้อ ฯลฯอีกมากมาย) ภาย 8 วันนี้คงมีอารายน่าสนุก น่าทรมานตนอีกเยอะเลย ps. Thanks a lot na AAE แกรับปากเราแล้วนะ ต้องไปให้ได้นะ February 15 Unedeited Street ไม่ได้อัพบล็อกนานมากมายเลยนะเนี๊ย วาเลนไทน์เพิ่งผ่านมาทั้งทีต้องอัพกันหน่อย 555+ ความจริงไม่มีอารายเลยวาเลนไทน์ปีนี้ นอกจากเราเอาขนมไปแจกความอ้วนให้พ้องเพื่อน และเพื่อนก็แจกความอ้วนกลับมาให้เรา 555+
แต่ที่อยากอัพก็เพราะเมื่อวันที่ 12 ก.พ. ที่ผ่านมาเนี๊ยอ่ะซิ เป็นวันโชคดที่สุดเลยสำหรับเรา มีความสุขมากมาย เรื่องก็คือ วันจันทร์ที่ผ่านมาเนี๊ย เป็นวันแรกของงาน "Gift Festival 25th" ของคณะมัณฑนศิลป์ ม.ศิลปากร (งานมีถึงวันเสาร์นี้นะ แนะนำให้ไปกัน) เราไปถึงที่ท่าพระ ตั้งแต่ 5 โมงกว่าๆ ไปกินข้าวกะแพรวก่อน ไม่ได้เจอมันนานมากคิดถึงๆ เอาช็อกโกแลตไปให้ด้วยอิอิ แล้วก็ไปถึงงานประมาณ 6 โมงนิด งานยังเปิดไม่หมด แต่คนมากันมากมายแล้ว เราก็ไปยืนชะเง้อคอ มองทางเวที มองหาคนที่เราจะเอาของขวัญวันวาเลนไทน์ไปให้ ว้ายังไม่มา แต่เพื่อนๆเค้ามากันแล้ว ก็เลยไปเดินดูงานก่อนรอบหนึ่ง แล้วก็มายืนรอต่อ ขณะที่มองหาอยู่ทางเวที เราก็หันกลับมามองทางอื่นบ้างปรากฏว่า เฮ้ยหน้าคุ้นๆนี้หว่า(คิดในใจ) แล้วก็ลองตั้งสติมองดีๆ ใช่เลยคนนี้แหละที่อุตส่าห์จากสามย่านมาหา 555+ ก็เลยถือโอกาสทักซะเลย แล้วก็มัดมือชกเอาของให้ไป แล้วก็ชิงออกมากะว่าไม่ให้พี่แกได้ตั้งสติ และให้จำหน้าได้เลย 555+
ซักพักเค้าก็เปิดงาน ประทับใจงานนี้มากเลย เพราะนอกจากของที่มาขายจะน่ารัก ดูดี มีสไตล์ แล้ว ยังตรงต่อเวลามากๆเลย ตามตารางบอกกว่า paradox เล่น 2ทุ่ม ก็ 2 ทุ่มจิงๆ พอ 2 ทุ่มปุ๊บพาราด็อกซ์ ก็ขึ้นเวที sound check 5 นาที แล้วก็เริ่มเลย งานนี้น่าเสียดายมาก พี่สองมาไม่ได้เพราะแม่(หรือพ่อนี้แหละ) ของแฟนพี่สองเสีย ขอแสดงความเสียใจด้วยนะคะ พี่โอห์มซุปซับ เลยมาเล่นแทน แม้จะขาดสีสันจากลีลาและเสื้อผ้าของพี่สองไป แต่คอนเสิร์ตของ Dox ก็ยังสนุกไม่เปลี่ยน และไม่ทำให้เบื่อเลย งานนี้พี่ต้าเล่นเพลงเสือไบ ด้วย เพิ่งได้ฟังสดก็งานนี่แหละสุดยอดไปเลย พี่แกสุดยอดกันมากๆ เล่นไปประมาณเกือบ 15 เพลง (ไม่แน่จายอ่ะ) ภายในเวลา 55 นาที 55+ เพราะตามflowเข้าบอกว่า 2ทุ่ม-3ทุ่ม 9.00pm ปุ๊บ จบเพลงสุดท้ายพอดีเลย งานนี้เปียกอีกแหละ โดนพี่อ๊อฟสาดน้ำหยดสุดท้ายของงานใส่ตรงๆเลย เฮ้ยเผลอตะโกนออกไปด้วยความตกใจ (คนรอบข้างพลอยตกใจด้วยเลย) พอเพลงสุดท้ายจบ ก็ไปที่ข้างๆเวทีเพื่อ....555+ ไปขอพี่ต้าถ่ายรูปมา ตอนนี้กล้าแล้วอิอิ แล้วก็ก่อนกลับก็แอบเห็นว่าพี่.... คนที่เราของไปให้อ่ะ เข้าเปิดกล่องดูแล้วด้วย อายอ่ะ อาย คิดในใจทำไมไม่เอากลับไปเปิดที่บ้านนะ 555+ เพราะไม่รุ้ว่าเขาจะรู้สึกยังไงกับของที่ให้ แต่ถึงเขาไม่ชอบก็ไม่สนหรอกเหอๆ จะทิ้งก็ช่าง จะเอาไปให้คนอื่นก็แล้วแต่ แต่เราอยากให้นี้นา
แล้ววันนี้ก็ไม่มีอารายหรอก แค่อยากมาเขียนเท่านั้นเองว่าเป็นครั้งแรกเลยนะเนี๊ยที่กล้าเอาของขวัญไปให้คนชื่นชอบมากๆ เป็นครั้งแรก เขิลๆ
ปล. -จะสอบแล้วยังไม่ได้อ่านหนังสือเลยอ่ะ
-Happy valentine's Day นาทุกๆ ขอให้มีความสุขมากๆ
-Happy Birthday สำหรับคนที่เกิด 18 Feb. อิอิ (20 ด้วยนะ ไม่ลืมแกหรอกผึ้ง) ล่วงหน้าเลย
ปล.2 ลืมขอบคุณ "ทราย" เพื่อนที่นั่งtaxiกลับจากด็อกซ์เฟส2 ด้วยกาน แล้วก็ยังจำเราได้พาดึงเราไปแด๊นซ์ด้วยในเพลงร.ด.แด๊นซ์ ที่งานกิ๊ฟท์ November 25 Dox อารายกานเนี๊ย ไม่เคยคิดเลยนะเนี๊ย ว่าชีวิตนี้จะมีโอกาสได้ดูคอนเสิร์ต พาราด็อกซ์ ติดกานมากมายขนาดนี้
ก็อย่างที่รุๆการอ่ะนะว่าเราเพิ่งไปดู DoX Fest 2 มาเหมือนวานอา. 19 ช่ายมะ
พอมาวันพฤหัส ก็ได้ดูด็อกซ์อีกทีงานกิ๊ฟ โฮะๆๆๆ ตอนแรกคิดว่าจะไม่ได้ดูซะแล้ว รอตั้งนานแนะ
พี่ต้า น่ารักอีกแหละ 555+ พี่บิ๊ก พี่สอง พี่โจอี้ด้วย งานนี้เราได้รูปพี่ต้ามาแล้วแหละ
แต่ก็ยังไม่ได้ถ่ายคู่กะพี่เค้าอยู่ดี.... แต่ประทับใจมากมายเลยอ่ะตอนขอถ่ายรูปอ่ะ
คือเราอ่ะพอเสร็จคอนเสิร์ตพาราด็อกซ์ ก็ออกมาเข้าห้องน้ำก่อนเพราะไม่ไหวแหละ
เปียกเกือบทั้งตัว หัวนี้แบบว่าอย่างเปียกอ่ะ ทั้งเหงื่อทั้งน้ำ 555+
แล้วก็แยกจากพี่ๆ ที่ไปด้วยกาน แบบว่าขอหาพี่ต้าเพื่อขอถ่ายรูปนิสนึง
เห็นพี่ต้าอยู่ลิปๆ ก็เดินเข้าไปคนขอเค้าถ่ายรูปด้วยมากมาย
ไอ้เราก็ไม่ได้เอากล้องไป มีแต่กล้องมือถือ แถมมาคนเดียว
ด้วยความเขิลอาย เลยยืนรออยู่ จนคนอื่นถ่ายเสร็จ แล้วพี่สต๊าฟ ผมยาวคนนั้นก็พยายามลากพี่ต้าไป
555+ แบบว่าเค้ามีงานต่อรายประมาณนี้ เราก็เลยเดินเข้าไปหาแล้วบอกก็บอกพี่ต้าว่า
"ขอถ่ายรูปหน่อยค่ะ"
พี่ต้าผงกหัว หงึกๆ แล้ว... ก็ดันมีบุคคลที่ประสงค์จะถ่ายคู่กะพี่ต้ามายืนข้างๆพี่เค้าแล้วสะกิด
ไอ้เราในใจแบบว่า แม่งกรูได้รูปคู่แบบไม่พึงประสงค์แน่เลย แต่แล้ว อิอิอิ
พี่ต้าหันหน้ามาทางกล้องเราแล้วก็ยิ้มให้(กล้อง)เราแหละ 555+ น่ารักมากมาย
ถึงรูปนั้นพี่ต้าแบบว่า แอบหลุดๆ แต่ก็น่ารักอยู่ดีค๊า ประทับใจมากมายเลย
 และแล้วพอวันศุกร์จากตอนแรกมีคิวต้องไปงานแต่งน้าเพื่อน(ไอ้แพร) ปรากฏว่าเพื่อนอีกคนของเรา
ซึ่งก็คือไอ้มิ้น ดันได้บัตรเข้างาน fat fest vol4 ซะงั้น ถ้าเราไม่ไปมันก็ไม่ไปด้วย
เราก็เลยไปกะมัน งานนี้ตอนแรกเราก็ไม่ได้รายมาก แบบว่าดีจังได้ฟังเพลงอีกแล้ว แต่วงที่เค้าโฆษณาไว้ตอนนั้น
เราก็ชอบอ่านะ แต่ไม่ได้กรี๊ดมาก แต่ก็ชอบมากอยู่ดี 555+ ก็เลยไม่ค่อยตื่นตัวกะการไปงานนี้เท่าไร
งานนี้เค้ามี 2 เวที พอไปถึงเข้างานได้ พี่ช้างน้อย กะพี่เปิ้ลหน่อย ก็คุยๆ เรื่องเกียวกะวงที่จะมาเล่น
ในเวทีข้างนอก ปรากฏว่า มี "Paradox" แบบว่างงเลย
ไงโชคดีขนาดนี้ว่ะเรา อิอิอิเพราะในตารางงานด็อกซ์ก็ไม่ได้ลงเอาไว้ด้วย หุหุหุ
แต่ก็นะพี่ต้าเล่นชนกะพี่บุรินทร์ อ่ะงานนี้เราตามใจมิ้น
มันอยากดูอารายเราดูหมด
คือขอบอกก่อนว่า คิวมันอ่ะ พี่ต้าเล่นวงสุดท้าย (แถมพี่ช้างน้อยมาก่อนด้วยว่าเล่นตั้ง 20 เพลงแนะ)
และพี่บุรินทร์เล่นก่อนสุดท้ายของเวที่เดอะเต้นท์ (ตอนจบเปงดีเจ)
ตั้งแต่พี่บอยร้องอ่ะ เราก็ได้เสียงกลองผงาดง้ำของพี่โจอี้ ดังลอดเข้ามาในเต้นท์ เลย
แบบว่าพี่บอยก็พี่บอยเหอะ ใจอยู่กะพี่ต้าหมดแล้ว 555+
แต่ก็อยู่ฟังพี่บอย พี่โป้ และก็พี่บุรินทร์ร้อง
เสร็จก็รีบออกมาจากเต้น เพื่อไปดู ด็อกซ์ 555+
ได้ฟังประมาณ 10 เพลง ได้แก่ มองตา ชูวับ บัลลูน Say Hey ดาว ขอ love ไฟ มีแต่เธอ และก็ ร.ด.
555+เยอะอยู่ๆ มันส์เหมือนเดิม แต่ตอนออกมาเจอพี่ต้าตอนแรกนี้ดิ แอบบฮาในใจ พี่ต้าใส่เสื้อซ้ำ
เพื่อนๆอาจงงว่า แค่ใส่เสื้อซ้ำทำไมต้องฮา
แต่ที่ซ้ำนี้คือซ้ำกะเมื่อ 24 ชม.ที่แล้วนะ และก็ใส่เล่นคอนเสิร์ตด้วย
555+ นี้ถ้าเจอตรงๆ นัก เขิลก็เขิล เหอะ แต่จะขอแซวซะหน่อย 555+
ปล.
-ช่วงนี้ได้เจอพี่ต้า บ่อยดีจังเลยอิอิอิ เป็นห่วงสุขภาพเสียงพี่แกจังเลยอ่าร้องไม่หยุดแบบนี้
-เมื่อคืนพาสาวมานอนบ้าน 55+ ไอ้มิ้นนี้เอง แม่มันไม่ให้กลับบ้าน(ไม่ให้นั่งTaxi กลับบ้านคนเดียวตอนดึกๆ) แบบอายบ้าน และห้อง แบบว่าเล็กมาก และรกมาก
-อ่ะมีSexy ด้วยที่ได้ฟัง |
|
||
|
|
